A community gym should expand a young person's choices

A youth programme in Kun Khmer is most valuable when it helps a young person build skills without making a fighting career the price of belonging. Balance, coordination, confidence in learning and respect for a training partner can matter to a child who never enters a competitive bout. A community gym can provide a place to practise those skills, but positive outcomes do not follow automatically from putting gloves on a child. The quality of coaching, relationships with families, protection procedures and compatibility with school all influence what participation actually offers.

In Battambang, KKB describes a model that includes free training for Cambodians and opportunities to take part without competing. Those published commitments provide a useful starting point for examining community boxing. They should sit beside broader evidence about youth development, rather than substitute for it. A club's account explains what it intends to do; an independent evaluation asks who participates, how they experience the programme and whether the intended benefits occur over time. Both forms of information can be useful when their different purposes remain visible.

What research says sport can offer

Opportunities depend on the programme around the activity

UNICEF's Getting into the Game research examined sport-for-development programmes across many countries. It considered connections with education, social inclusion, empowerment and child protection, while also discussing limitations in the available evidence. This supports a practical conclusion: sport can create an opportunity for development when the programme is designed to achieve it. It does not establish that any named boxing gym improves school results, reduces violence or changes employment prospects merely because it describes itself as charitable.

A coach can make learning more visible by setting achievable tasks, giving understandable feedback and allowing a participant to try again without humiliation. The activity might be controlled footwork, balance or cooperative pad practice. The developmental opportunity lies partly in the relationship and the teaching method, not only in the movement. If the same session includes intimidation, exclusion or pressure to perform through pain, its social value cannot be assumed from the sport's reputation for discipline.

Look beyond championship outcomes

A programme evaluation can ask whether participants attend regularly, enjoy training, feel able to speak and continue their education. It can also examine whether girls and boys have comparable access and whether children with different abilities can find an appropriate form of participation. These questions do not diminish sporting ambition. They make it possible to recognise progress by participants whose goals are fitness, friendship or learning, as well as by those who may later pursue a competitive pathway under suitable conditions.

UNICEF's work also identifies child protection as an area where sport can carry risks as well as opportunities. A friendly atmosphere is valuable but is not a complete safeguarding system. Young people need clear ways to raise concerns, adults need responsibilities that are understood, and organisations need a response when conduct falls below their standards. A gym should be able to discuss these arrangements in practical terms rather than asking a family to rely entirely on trust in a charismatic trainer.

Education belongs inside the planning conversation

UNICEF Cambodia treats access to education and effective learning as central priorities. For a community sports programme, the implication is to organise participation around schooling rather than treating school as an obstacle to training. Families and coaches can discuss travel time, homework, examinations and rest before agreeing a timetable. A young person should have room to reduce attendance during a demanding school period without losing their place in the group or being described as insufficiently committed.

The IOC's consensus on youth athletic development similarly emphasises the wider developmental environment, individual differences and the importance of balancing sport with other parts of life. Its guidance is not a medical clearance for youth combat competition. It does, however, support an approach that avoids treating children as smaller versions of professional adults. Learning pace, physical development and motivation differ. A training plan should therefore remain adaptable, with the child's experience considered alongside a coach's sporting objectives.

Coaching can teach skill without requiring hard contact

A progression that keeps choice visible

Introductory Kun Khmer practice can focus on stance, movement, coordination and controlled work with equipment. These activities allow a coach to explain distance, balance and returning to a stable position without making an exchange of damaging blows the measure of progress. The exact exercises must suit the participant and be supervised appropriately. This is a programme-design principle, not an instruction to follow an unsupervised routine or to assume that equipment removes every risk.

Competition should be a separate conversation with its own requirements. It is not a necessary outcome for every person who joins a gym. Parents, guardians and young participants need clear information about what a session involves, and consent should not be reduced to a single signature that makes later discomfort irrelevant. A participant who declines contact or asks for a different activity should be heard. Enjoyment, dignity and the ability to stop are part of a credible learning environment.

Rest and recovery are part of participation

Training quality also depends on what happens between sessions. Travel, schoolwork, other activities and family responsibilities all draw on a young person's time and energy. A timetable that looks manageable on paper may be exhausting in practice. Coaches can ask how participants are coping and adjust the workload, while health concerns require appropriate professional attention. Neither a busy calendar nor visible toughness proves that a child is ready for more demanding activity.

What KKB says about its community model

KKB's training and donation pages describe free training for Cambodian participants, noncompetitive participation and a policy of taking no commission from fighters' purses. They also identify practical running needs such as equipment, maintenance, coaching and utilities. These details help supporters understand the programme as an ongoing activity rather than a single heroic event. They are the club's published statements, checked for this guide, not evidence that every participant has experienced the same outcome.

For a donor, a specific question is more useful than a broad promise to transform lives. A contribution might help replace worn equipment, support a training session or meet a documented operating cost. The club can explain the intended use, retain a simple record and report what was provided. Personal stories may add context when shared with informed consent, but children do not owe supporters intimate accounts of hardship in return for access to training.

Practical questions for families, coaches and supporters

Area	A useful question	Evidence to look for
Participation	Can a young person train without competing?	Clear options explained before joining
Education	How does the timetable fit school and travel?	A flexible plan discussed with the family
Protection	Who receives a concern and what happens next?	A named contact and an understandable procedure
Learning	How is progress recognised beyond victories?	Feedback on skills, attendance and experience
Support	What will this contribution pay for?	An identifiable need and a proportionate report

These questions are useful precisely because they can be answered without producing a glossy success story. They encourage ordinary accountability: a family knows whom to contact, a coach understands expectations and a supporter can follow the use of resources. Formality should be proportionate to the organisation, but a small budget does not remove the need for respectful conduct or for a clear response to a child's concern.

Learn from other programmes without claiming their results

Cambodian organisations working through other sports illustrate different ways of linking physical activity with education and inclusion. ISF Cambodia describes a football programme with wider learning aims, while Kids Play International presents work with schools and mixed-gender coaching in its Cambodia programme. Their published descriptions can offer ideas about programme design. They are not evidence that a boxing club has the same partners, curriculum, scale or outcomes, and this guide does not imply that they are affiliated with KKB.

The transferable question is how a stated aim becomes a repeated practice. If a programme says it values inclusion, who can attend and what barriers remain? If it promotes education, how does its timetable respond to examinations? If it values respect, how are adults held to that standard? Answering these questions provides more substance than borrowing the vocabulary of social impact from a different organisation.

Measure progress with participants, not only about them

Invite young people to describe what they enjoy, what they find difficult and what they would change.
Record participation in a way that protects privacy and does not turn sensitive personal information into promotional material.
Review attendance alongside school commitments, transport and family circumstances before assuming a lack of motivation.
Separate programme activities from demonstrated outcomes and explain how each outcome was assessed.
Let noncompetitive participants remain visible in the club's story, including those who choose another sport or leave.

Readers can explore KKB training information, the club directory and the donation-transparency page to continue these practical questions. A strong community gym gives young people room to learn and to make choices. Its long-term contribution is best understood through the quality of those opportunities, the care with which it operates and the evidence it is willing to share, rather than through promises that boxing alone can solve every difficulty in a child's life.

Official KKB YouTube Video Playlist

Watch authentic Kun Khmer training, local fights, and club reports filmed in Battambang on our official YouTube channel.

ក្លិបសហគមន៍គួរពង្រីកជម្រើសរបស់យុវជន

កម្មវិធីគុនខ្មែរសម្រាប់យុវជនមានតម្លៃបំផុត ពេលជួយឱ្យរៀនជំនាញដោយមិនធ្វើឱ្យអាជីពប្រកួតក្លាយជាតម្លៃនៃការចូលរួម។ លំនឹង ការសម្របចលនា ទំនុកចិត្តក្នុងការរៀន និងការគោរពដៃគូ មានន័យចំពោះកុមារដែលមិនដែលឡើងប្រកួតផងដែរ។ ក្លិបអាចផ្ដល់កន្លែងហាត់ជំនាញទាំងនេះ ប៉ុន្តែការពាក់ស្រោមដៃមិនបង្កើតផលវិជ្ជមានដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ។ គុណភាពបង្រៀន ទំនាក់ទំនងគ្រួសារ នីតិវិធីការពារ និងភាពសមនឹងសាលារៀន កំណត់បទពិសោធន៍ពិត។

នៅបាត់ដំបង KKB ពណ៌នាគំរូហាត់ឥតគិតថ្លៃសម្រាប់ខ្មែរ និងឱកាសចូលរួមដោយមិនប្រកួត។ ការប្ដេជ្ញាចិត្តដែលផ្សាយទាំងនេះជាចំណុចចាប់ផ្ដើមសម្រាប់ពិនិត្យក្លិបសហគមន៍។ វាគួរដាក់ជាមួយភស្តុតាងទូលំទូលាយអំពីការអភិវឌ្ឍយុវជន មិនមែនជំនួសភស្តុតាងនោះ។ ការពន្យល់របស់ក្លិបប្រាប់អ្វីដែលខ្លួនចង់ធ្វើ ខណៈការវាយតម្លៃឯករាជ្យសួរថានរណាចូលរួម ពួកគេមានបទពិសោធន៍យ៉ាងណា និងអត្ថប្រយោជន៍ដែលចង់បានកើតឡើងតាមពេលឬអត់។ ទាំងពីរមានប្រយោជន៍ ពេលរក្សាគោលបំណងខុសគ្នាឱ្យច្បាស់។

ការស្រាវជ្រាវប្រាប់ថាកីឡាអាចផ្ដល់អ្វី

ឱកាសពឹងលើកម្មវិធីដែលនៅជុំវិញសកម្មភាព

ការស្រាវជ្រាវ Getting into the Game របស់ UNICEF ពិនិត្យកម្មវិធីអភិវឌ្ឍតាមកីឡានៅប្រទេសជាច្រើន។ វាពិចារណាទំនាក់ទំនងជាមួយការអប់រំ ការចូលរួមសង្គម សិទ្ធិសម្រេចចិត្ត និងការការពារកុមារ ព្រមទាំងកម្រិតនៃភស្តុតាងដែលមាន។ សេចក្ដីសន្និដ្ឋានជាក់ស្ដែងគឺ កីឡាអាចបង្កើតឱកាសអភិវឌ្ឍ ពេលកម្មវិធីត្រូវបានរចនាដើម្បីសម្រេចវា។ វាមិនបញ្ជាក់ថាក្លិបប្រដាល់ណាមួយធ្វើឱ្យលទ្ធផលសិក្សាល្អ កាត់អំពើហិង្សា ឬប្ដូរឱកាសការងារ ដោយសារតែហៅខ្លួនថាសប្បុរសធម៌ទេ។

គ្រូអាចធ្វើឱ្យការរៀនឃើញច្បាស់ ដោយកំណត់ភារកិច្ចដែលអាចសម្រេច ផ្ដល់មតិយល់បាន និងឱ្យសាកម្ដងទៀតដោយគ្មានការបង្អាប់។ សកម្មភាពអាចជាជំហានជើងដែលគ្រប់គ្រង លំនឹង ឬហាត់ប៉ាវជាមួយគ្នា។ ឱកាសអភិវឌ្ឍមានមួយផ្នែកក្នុងទំនាក់ទំនងនិងវិធីសាស្ត្របង្រៀន មិនត្រឹមចលនាប៉ុណ្ណោះ។ បើម៉ោងហាត់មានការគំរាម ការរើសចេញ ឬបង្ខំឱ្យបន្តទោះឈឺ មិនអាចសន្មតតម្លៃសង្គមពីកេរ្តិ៍ឈ្មោះកីឡាថាមានវិន័យបានទេ។

មើលលទ្ធផលឱ្យហួសពីជើងឯក

ការវាយតម្លៃអាចសួរថាអ្នកចូលរួមមកទៀងទាត់ រីករាយ មានអារម្មណ៍អាចនិយាយ និងបន្តសិក្សាឬអត់។ វាក៏អាចពិនិត្យថាក្មេងស្រីនិងប្រុសចូលដល់ស្មើគ្នាឬទេ និងកុមារដែលមានសមត្ថភាពខុសៗអាចរកទម្រង់ចូលរួមសមស្របបានឬទេ។ សំណួរទាំងនេះមិនបន្ថយមហិច្ឆតាកីឡាឡើយ។ វាធ្វើឱ្យទទួលស្គាល់ការរីកចម្រើនរបស់អ្នកចង់បានសុខភាព មិត្តភាព ឬការរៀន រួមនឹងអ្នកដែលអាចជ្រើសផ្លូវប្រកួតពេលក្រោយក្រោមលក្ខខណ្ឌសមស្រប។

ការងារ UNICEF ក៏កំណត់ថាកីឡាអាចមានហានិភ័យនិងឱកាសចំពោះការការពារកុមារ។ បរិយាកាសរួសរាយមានតម្លៃ ប៉ុន្តែមិនមែនប្រព័ន្ធការពារពេញលេញ។ យុវជនត្រូវការផ្លូវច្បាស់សម្រាប់លើកកង្វល់ មនុស្សធំត្រូវយល់ទំនួលខុសត្រូវ និងអង្គការត្រូវមានចម្លើយពេលអាកប្បកិរិយាមិនដល់ស្តង់ដារ។ ក្លិបគួរអាចពិភាក្សារបៀបទាំងនេះជាក់ស្ដែង ជំនួសការស្នើឱ្យគ្រួសារទុកចិត្តទាំងស្រុងលើភាពទាក់ទាញរបស់គ្រូ។

ការអប់រំត្រូវនៅក្នុងការរៀបចំផែនការ

UNICEF Cambodia ចាត់ការចូលរៀននិងការរៀនដែលមានប្រសិទ្ធភាពជាអាទិភាព។ សម្រាប់កម្មវិធីកីឡាសហគមន៍ នេះមានន័យថាត្រូវរៀបចំការចូលរួមជុំវិញសាលា មិនមែនមើលសាលាជាឧបសគ្គនៃការហាត់។ គ្រួសារនិងគ្រូអាចពិភាក្សាពេលធ្វើដំណើរ កិច្ចការផ្ទះ ការប្រឡង និងការសម្រាក មុនព្រមព្រៀងកាលវិភាគ។ យុវជនគួរអាចបន្ថយការមកក្នុងពេលសិក្សាតឹង ដោយមិនបាត់កន្លែងក្នុងក្រុម ឬត្រូវចោទថាមិនប្ដេជ្ញាចិត្ត។

សេចក្ដីព្រមព្រៀងរបស់ IOC ស្ដីពីការអភិវឌ្ឍអត្តពលិកវ័យក្មេង ក៏សង្កត់បរិស្ថានទូលំទូលាយ ភាពខុសគ្នាបុគ្គល និងតុល្យភាពរវាងកីឡានិងជីវិត។ ឯកសារនេះមិនមែនការអនុញ្ញាតវេជ្ជសាស្ត្រសម្រាប់កុមារប្រកួតកីឡាប្រយុទ្ធទេ។ ប៉ុន្តែវាគាំទ្រវិធីដែលមិនចាត់ទុកកុមារជាកីឡាករអាជីពពេញវ័យដែលមានរាងតូច។ ល្បឿនរៀន ការលូតលាស់ និងការលើកទឹកចិត្តខុសគ្នា។ ផែនការហាត់ត្រូវអាចកែប្រែ និងគិតបទពិសោធន៍របស់កុមារជាមួយគោលដៅគ្រូ។

ការបង្រៀនជំនាញមិនចាំបាច់ទាមទារប៉ះទង្គិចខ្លាំង

ជំហានអភិវឌ្ឍដែលរក្សាជម្រើសឱ្យឃើញ

ការចាប់ផ្ដើមគុនខ្មែរអាចផ្ដោតលើជំហរ ចលនា ការសម្របរាងកាយ និងការងារជាមួយឧបករណ៍ដែលគ្រប់គ្រង។ វាអនុញ្ញាតឱ្យគ្រូពន្យល់ចម្ងាយ លំនឹង និងការត្រឡប់ទៅទីតាំងមានស្ថិរភាព ដោយមិនយកការប្ដូរក្បាច់ដែលបង្ករបួសជារង្វាស់រីកចម្រើន។ លំហាត់ត្រូវសមនឹងអ្នកចូលរួម និងមានការត្រួតពិនិត្យ។ នេះជាគោលការណ៍រចនាកម្មវិធី មិនមែនការណែនាំឱ្យហាត់តាមដោយគ្មានគ្រូ ឬអះអាងថាឧបករណ៍លុបហានិភ័យទាំងអស់។

ការប្រកួតគួរជាការពិភាក្សាដាច់ដោយឡែកដែលមានតម្រូវការផ្ទាល់។ វាមិនមែនលទ្ធផលចាំបាច់សម្រាប់អ្នកគ្រប់រូបដែលចូលក្លិប។ ឪពុកម្ដាយ អាណាព្យាបាល និងយុវជនត្រូវមានព័ត៌មានច្បាស់ពីអ្វីដែលម៉ោងហាត់រួមបញ្ចូល។ ការយល់ព្រមមិនគួរត្រូវកាត់មកត្រឹមហត្ថលេខាមួយ ដែលធ្វើឱ្យភាពមិនស្រួលក្រោយមកគ្មានតម្លៃ។ អ្នកបដិសេធការប៉ះទង្គិច ឬសុំសកម្មភាពផ្សេងត្រូវបានស្ដាប់។ ភាពរីករាយ សេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ និងសមត្ថភាពបញ្ឈប់ ជាផ្នែកនៃបរិយាកាសរៀនដែលអាចជឿទុកចិត្ត។

ការសម្រាកនិងការស្ដារកម្លាំងជាផ្នែកនៃការចូលរួម

គុណភាពហាត់ក៏ពឹងលើអ្វីកើតរវាងម៉ោង។ ការធ្វើដំណើរ ការសិក្សា សកម្មភាពផ្សេង និងភារកិច្ចគ្រួសារ ប្រើទាំងពេលនិងកម្លាំង។ កាលវិភាគដែលមើលថាសមលើក្រដាស អាចនឿយហត់ក្នុងការអនុវត្ត។ គ្រូអាចសួរថាអ្នកហាត់ទប់ទល់យ៉ាងណា និងកែបន្ទុក ខណៈបញ្ហាសុខភាពត្រូវការអ្នកជំនាញសមស្រប។ កាលវិភាគមមាញឹក ឬការបង្ហាញភាពរឹងមាំ មិនបញ្ជាក់ថាកុមារត្រៀមទទួលសកម្មភាពខ្លាំងជាងទេ។

អ្វីដែល KKB និយាយអំពីគំរូសហគមន៍

ទំព័រហាត់និងបរិច្ចាគរបស់ KKB ពណ៌នាការហាត់ឥតគិតថ្លៃសម្រាប់ខ្មែរ ការចូលរួមមិនប្រកួត និងការមិនកាត់ភាគរយតម្លៃខ្លួនអ្នកប្រដាល់។ វាក៏បញ្ជាក់តម្រូវការដំណើរការ ដូចជា ឧបករណ៍ ថែទាំ គ្រូ និងទឹកភ្លើង។ ព័ត៌មានទាំងនេះជួយអ្នកគាំទ្រយល់ថាវាជាសកម្មភាពបន្ត មិនមែនព្រឹត្តិការណ៍វីរភាពតែមួយ។ នេះជាសេចក្ដីថ្លែងរបស់ក្លិបដែលបានពិនិត្យសម្រាប់អត្ថបទ មិនមែនភស្តុតាងថាអ្នកចូលរួមគ្រប់រូបមានលទ្ធផលដូចគ្នា។

សម្រាប់អ្នកបរិច្ចាគ សំណួរជាក់លាក់មានប្រយោជន៍ជាងសន្យាទូលំទូលាយថាប្ដូរជីវិត។ ការរួមចំណែកអាចប្ដូរឧបករណ៍ចាស់ គាំទ្រម៉ោងហាត់ ឬទូទាត់ចំណាយដែលមានបញ្ជាក់។ ក្លិបអាចពន្យល់គោលបំណង រក្សាកំណត់សាមញ្ញ និងរាយការណ៍អ្វីដែលបានផ្ដល់។ រឿងផ្ទាល់ខ្លួនអាចបន្ថែមបរិបទពេលមានការយល់ព្រមដែលយល់ព័ត៌មាន ប៉ុន្តែកុមារមិនជំពាក់អ្នកគាំទ្រនូវរឿងលំបាកឯកជន ដើម្បីទទួលសិទ្ធិហាត់ឡើយ។

សំណួរជាក់ស្ដែងសម្រាប់គ្រួសារ គ្រូ និងអ្នកគាំទ្រ

ផ្នែក	សំណួរមានប្រយោជន៍	ភស្តុតាងគួររក
ការចូលរួម	យុវជនអាចហាត់ដោយមិនប្រកួតទេ?	ជម្រើសដែលពន្យល់មុនចូល
ការអប់រំ	ម៉ោងសមនឹងសាលានិងការធ្វើដំណើរយ៉ាងណា?	ផែនការបត់បែនដែលពិភាក្សាជាមួយគ្រួសារ
ការការពារ	នរណាទទួលកង្វល់ ហើយបន្ទាប់មកធ្វើអ្វី?	អ្នកទំនាក់ទំនងច្បាស់និងនីតិវិធីយល់បាន
ការរៀន	ទទួលស្គាល់ការរីកចម្រើនក្រៅជ័យជម្នះយ៉ាងណា?	មតិលើជំនាញ វត្តមាន និងបទពិសោធន៍
ការគាំទ្រ	ការរួមចំណែកនេះចំណាយលើអ្វី?	តម្រូវការកំណត់បាននិងរបាយការណ៍សមស្រប

សំណួរទាំងនេះអាចឆ្លើយដោយមិនផលិតរឿងជោគជ័យស្រស់ស្អាត។ វាលើកទឹកចិត្តទំនួលខុសត្រូវធម្មតា៖ គ្រួសារដឹងអ្នកទាក់ទង គ្រូយល់ការរំពឹង និងអ្នកគាំទ្រអាចតាមដានធនធាន។ ភាពផ្លូវការគួរសមនឹងអង្គការ ប៉ុន្តែថវិកាតិចមិនលុបតម្រូវការគោរព ឬការឆ្លើយតបច្បាស់ចំពោះកង្វល់កុមារ។

រៀនពីកម្មវិធីផ្សេងដោយមិនយកលទ្ធផលរបស់គេមកអះអាង

អង្គការកម្ពុជាដែលធ្វើកីឡាផ្សេង បង្ហាញរបៀបភ្ជាប់សកម្មភាពរាងកាយទៅការអប់រំនិងការចូលរួម។ ISF Cambodia ពណ៌នាកម្មវិធីបាល់ទាត់ដែលមានគោលដៅរៀនទូលំទូលាយ ខណៈ Kids Play International បង្ហាញការងារជាមួយសាលានិងគ្រូស្រីប្រុសក្នុងកម្មវិធីកម្ពុជា។ សេចក្ដីពណ៌នាអាចផ្ដល់គំនិតរចនាកម្មវិធី។ វាមិនមែនភស្តុតាងថាក្លិបប្រដាល់មានដៃគូ មេរៀន ទំហំ ឬលទ្ធផលដូចគ្នា ហើយអត្ថបទនេះមិនបញ្ជាក់ថាពួកគេភ្ជាប់ជាមួយ KKB ទេ។

សំណួរដែលអាចយកទៅប្រើគឺ គោលបំណងក្លាយជាទម្លាប់ធ្វើម្ដងហើយម្ដងទៀតយ៉ាងណា។ បើកម្មវិធីឱ្យតម្លៃការចូលរួម តើនរណាអាចមក ហើយនៅមានឧបសគ្គអ្វី? បើគាំទ្រការអប់រំ តើកាលវិភាគឆ្លើយតបពេលប្រឡងយ៉ាងណា? បើនិយាយពីការគោរព តើមនុស្សធំត្រូវទទួលខុសត្រូវតាមស្តង់ដារនោះយ៉ាងណា? ចម្លើយទាំងនេះមានខ្លឹមសារជាងខ្ចីពាក្យផលប៉ះពាល់សង្គមពីអង្គការផ្សេង។

វាស់ការរីកចម្រើនជាមួយអ្នកចូលរួម មិននិយាយអំពីពួកគេតែម្ខាង

អញ្ជើញយុវជនប្រាប់អ្វីដែលចូលចិត្ត អ្វីពិបាក និងអ្វីដែលចង់កែ។
កត់ការចូលរួមដោយការពារឯកជនភាព និងមិនបម្លែងព័ត៌មានរសើបទៅជាសម្ភារៈផ្សព្វផ្សាយ។
ពិនិត្យវត្តមានជាមួយសាលា ការធ្វើដំណើរ និងស្ថានភាពគ្រួសារ មុនសន្មតថាខ្វះទឹកចិត្ត។
បែងចែកសកម្មភាពពីលទ្ធផលដែលបានបង្ហាញ និងពន្យល់របៀបវាយតម្លៃនីមួយៗ។
ឱ្យអ្នកមិនប្រកួតនៅមានកន្លែងក្នុងរឿងក្លិប រួមទាំងអ្នកជ្រើសកីឡាផ្សេង ឬចាកចេញ។

អ្នកអានអាចស្វែងយល់ ព័ត៌មានហ្វឹកហាត់ KKB បញ្ជីក្លិប និង ទំព័រតម្លាភាពបរិច្ចាគ ដើម្បីបន្តសំណួរជាក់ស្ដែងទាំងនេះ។ ក្លិបសហគមន៍ល្អផ្ដល់កន្លែងឱ្យយុវជនរៀននិងជ្រើសរើស។ ការរួមចំណែករយៈពេលវែងអាចយល់តាមគុណភាពឱកាស ការយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងដំណើរការ និងភស្តុតាងដែលព្រមចែករំលែក ជាជាងសន្យាថាប្រដាល់តែមួយអាចដោះស្រាយរាល់ការលំបាកក្នុងជីវិតកុមារ។

កម្រងវីដេអូផ្លូវការរបស់ក្លឹប KKB នៅលើប៉ុស្តិ៍ YouTube

ទស្សនាវីដេអូហ្វឹកហាត់ ការប្រកួតគុនខ្មែរ និងសកម្មភាពសហគមន៍នៅខេត្តបាត់ដំបង តាមរយៈប៉ុស្តិ៍វីដេអូផ្លូវការរបស់ក្លឹបយើងខ្ញុំ។

Kun Khmer Youth Development: Community Gyms and Learning យុវជននិងគុនខ្មែរ៖ រៀនតាមក្លិបនិងសហគមន៍