The elbow is a distance problem before it is a power problem

An elbow becomes useful when a fighter can work close without losing balance, sight of the opponent or protection on the other side. A dramatic finish hides those prerequisites. For a developing Kun Khmer athlete, the first question is therefore not how hard the elbow can travel, but whether the feet have carried the body into a workable distance and can bring it out again. This guide treats the strike as part of a complete exchange: approach, movement, recovery and decision.

The word Keng is retained in this page’s address as a familiar search label. Latin spellings of Khmer terms vary, and the material consulted does not establish a federation-certified romanisation. Descriptive names such as horizontal, diagonal and rising elbow are more useful here than pretending that every gym shares one official glossary. The technical comparisons draw on coach-published teaching from Evolve, while the competition example comes from KOMBAT’s own Kun Khmer rules. Neither makes Thai terminology the official language of Cambodian coaching.

Build a position from which you can stop

Begin with a comfortable staggered stance, knees unlocked and head supported above the trunk. The distance between the feet should allow a small step in either direction without first uncrossing them. Keep the chin comfortably lowered, eyes on the training target and shoulders relaxed enough to move. If a slow elbow requires a large backward lean or a second step to avoid falling, the starting position needs attention before speed is added.

Fold the striking arm so that the elbow follows a short, deliberate path. The other hand remains available to protect the face. Coordinate the turn of the feet, hips and trunk instead of attempting to move the elbow by shoulder force alone. The exact amount of rotation changes with the chosen path and distance. A coach can check this by asking you to freeze at several points: your posture should remain recognisable, rather than collapsing at the moment you expect contact.

Range is measured with position, not a reaching shoulder

A target that can be touched with an extended glove may still be too far away for a compact elbow. Do not solve that gap by stretching the shoulder and leaving the head ahead of the base. Move the feet, establish the agreed distance and then perform the movement. On pads, begin close enough to make controlled contact without lunging. If the holder steps away, the correct answer may be to reset rather than chase the target with a distorted technique.

Understand the main paths without collecting tricks

Horizontal and diagonal movements

The horizontal elbow travels across a relatively level line. A diagonal version changes the direction of that line rather than becoming a large overhead swing. In both, the useful teaching question is whether the movement stays connected to the body’s turn. Keep the preparation compact, direct the elbow toward a coach-held pad and bring the arm back into a protective position. Starting with a conspicuous wind-up teaches the partner to read the action and makes the return longer.

Rising and downward movements

A rising elbow follows a short upward route; it does not require throwing the whole body backward. A downward version changes the pad presentation and shoulder path, but should still finish under control. These are separate coordination tasks, so learn them one at a time before alternating them. The pad holder must understand the intended direction and keep the target away from their own face. A pad is not permission to improvise a strike the holder has not prepared to receive.

Turning variations belong later

Spinning elbows add a period of reduced visual information and a more demanding recovery. Evolve’s dedicated instruction treats base and distance as central to that variation. For this progression, turning work begins without a partner in range, with a coach checking where the feet and eyes finish. There is no requirement to add it to sparring. A reliable ordinary elbow and exit are more useful than a spectacular turn that leaves the athlete unable to identify the next exchange.

Connect entry, strike and exit

Closing distance should not mean running into the opponent. A jab movement, a controlled hand exchange or an angle step can help organise an entry during a drill. The coach first chooses one cue, one elbow path and one exit. For example, the holder offers a light glove touch as a distance cue, presents the elbow pad only after the athlete has stepped into position, then asks for a guarded step out. This is a teaching sequence, not a claim that a fixed combination succeeds against every opponent.

Keep the preparation honest. If the partner does not provide the expected opening, return to a safe distance rather than forcing the elbow through. Decision quality is part of technique: recognising when not to strike prevents a movement drill from becoming a collision exercise. Once the basic sequence is stable, the holder can vary whether the target appears. The athlete then practises entering without automatically launching an elbow, which is closer to the uncertainty of a real sporting exchange.

Defence starts before the elbow arrives

The first defensive choice is distance. Staying outside the compact range can remove the immediate elbow threat, although it does not remove other attacks. At closer range, a coach can teach a balanced protective guard, sensible arm position and an angle of departure. The objective in beginner practice is to recognise the approach and preserve structure, not to prove that a forearm can absorb repeated hard impacts. Protective equipment changes the consequences of contact; it does not make head strikes harmless.

When a partner crowds the space, do not respond by placing fingers near the eyes or pushing the throat. Use the agreed sporting hand positions and reset if the exercise becomes confused. A defensive rehearsal can contain no elbow contact at all: the attacker signals a path slowly, the defender moves or covers, and both stop before impact. The coach evaluates whether the defender still sees the partner and can move after the response. Avoid treating a dramatic last-second escape as the normal plan.

A practical progression for coached sessions

Stage	Task	Progress marker	Reason to reset
Solo movement	Trace one elbow path and recover the guard	Stable feet and relaxed return	Loss of balance or shoulder discomfort
Stationary pad	Contact an agreed target at low intensity	Accurate distance without reaching	Holder changes position unexpectedly
Entry and exit	Step to the pad, strike, leave with guard	Control before and after contact	Crossed feet or head falling forward
Choice drill	Strike only when the pad cue appears	Ability to abort the movement	Automatic attack despite no cue
Partner recognition	Read a slow non-contact elbow signal	Defence without panic or collision	Unplanned contact or rising intensity

These stages describe an original teaching framework, not a prescribed number of sessions. A coach decides whether a participant is ready to progress and can return to an earlier stage at any time. Change one difficulty at a time: movement of the target, decision complexity or pace. Increasing all three together makes it hard to identify why the technique breaks down. The session should finish with useful movement still available, rather than with a target number of exhausted repetitions.

Pad holding and partner agreements are technical skills

The holder needs stable footing, equipment suited to elbows and a clear signal for starting and stopping. Both people should know which arm will move and where the target will be. Begin gently so the holder can confirm the angle and distance. If the pad slips, a strap loosens or either person loses position, stop and reorganise. The athlete is responsible for responding to that change, not for completing a combination simply because it was called earlier.

Agree on permitted movements, intensity and a stop signal before the drill begins.
Use coach-held pads or solo work for elbow contact; do not treat a partner’s head as a training target in this progression.
Keep nails, jewellery and loose equipment from creating additional hazards during close work.
Give the holder time to reposition between unfamiliar directions.
Stop if pain, dizziness or unexpected contact occurs, and obtain appropriate assessment rather than continuing to prove toughness.

Gym practice and competition permission are different questions

KOMBAT’s professional Kun Khmer document, effective 10 March 2026, permits several elbow directions but limits targets and prohibits striking on a break. That is a rulebook for that promotion, not a declaration that every Cambodian event uses identical conditions. IFMA and ONE publish their own Muay Thai frameworks. Their existence reinforces the same practical point: check the actual competition, division and officials’ instructions instead of importing a rule from a video carrying a different organisation’s logo.

A natural release from an active exchange is not the same as a referee ordering separation. In training, rehearse the stop as deliberately as the attack: release, create the instructed space and wait. Do not teach a final elbow after the referee has called a break. Likewise, an adult professional permission does not define an appropriate drill for a child or a beginner. Equipment, supervision and agreed contact must be selected for the people in the room.

Correct the error that causes the miss

If the elbow repeatedly falls short, inspect distance before adding reach. If it travels wide, reduce the preparation and review the path. If the athlete finishes square and exposed, practise recovery separately. If the non-striking hand drops, slow the movement until both arms can perform their jobs. These corrections address observable movement instead of demanding more aggression. Video can help when it shows the feet and whole exchange, not merely the instant the pad makes a loud sound.

A useful training note records the path practised, the cue used, the error noticed and the adjustment that helped. It need not claim a dramatic improvement after every session. Elbow skill grows when approach, contact and recovery remain connected under gradually more demanding choices. For the next layer, continue with KKB’s clinch and knee guide and the broader technique section, keeping the same priority: controlled sporting decisions before extra force.

Official KKB YouTube Video Playlist

Watch authentic Kun Khmer training, bouts, and reports filmed in Cambodia on our official YouTube channel.

យល់ចម្ងាយមុនបន្ថែមកម្លាំង

កែងជាអាវុធចម្ងាយខ្លី ប៉ុន្តែការលើកដៃបត់ហើយបង្វិលខ្លួនមិនទាន់ជាបច្ចេកទេសពេញលេញទេ។ អ្នកហាត់ត្រូវមានជំហរមាំ ភ្នែកមើលឃើញគោលដៅ និងដៃម្ខាងទៀតត្រៀមការពារ។ ចលនាមួយគួររួមមានការចូលចម្ងាយ ផ្លូវកែង ការយកដៃត្រឡប់ និងការសម្រេចថាត្រូវបន្តឬចេញ។ សំឡេងខ្លាំងពេលបុកប៉ាវមិនអាចជំនួសការគ្រប់គ្រងទាំងនេះបានឡើយ។

ពាក្យ Keng ក្នុងអាសយដ្ឋានទំព័រនេះជាពាក្យសម្រាប់ការស្វែងរក មិនមែនជាការបញ្ជាក់ថាជាប្រព័ន្ធសរសេរខ្មែរជាអក្សរឡាតាំងដែលសហព័ន្ធទទួលស្គាល់ទេ។ នៅទីនេះយើងពិពណ៌នាតាមចលនា ដូចជាកែងផ្ដេក កែងឆៀង និងកែងឡើង។ មេរៀនរបស់ Evolve ផ្ដល់មូលដ្ឋានប្រៀបធៀបពីការបង្រៀនមួយថៃ ខណៈបទបញ្ជា KOMBAT អនុវត្តចំពោះកម្មវិធីរបស់ខ្លួន។ មិនត្រូវយកឈ្មោះបច្ចេកទេសថៃមកប្រកាសថាជាវាក្យសព្ទផ្លូវការរបស់គុនខ្មែរឡើយ។

ចាប់ផ្ដើមពីជំហរដែលអាចបញ្ឈប់ចលនាបាន

ដាក់ជើងមុខក្រោយក្នុងចម្ងាយស្រួលខ្លួន ជង្គង់មិនជាប់រឹង ហើយរក្សាក្បាលឱ្យសមនឹងដងខ្លួន។ គម្លាតជើងគួរអនុញ្ញាតឱ្យបោះជំហានបានដោយមិនចាំបាច់ដោះជើងដែលឆ្លងគ្នាជាមុន។ ចង្ការស្ថិតក្នុងទីតាំងធម្មតា ភ្នែកបើកមើល និងស្មាមិនរឹតតឹងលើសតម្រូវការ។ ប្រសិនបើការវាយកែងយឺតៗធ្វើឱ្យអ្នកលំអៀងឬជំពប់ ត្រូវកែជំហរមុនបង្កើនល្បឿន។

ដៃដែលវាយបត់ដើម្បីបង្កើតផ្លូវខ្លី ហើយដៃម្ខាងទៀតនៅជិតតំបន់ការពារ។ កម្លាំងចលនាកើតពីការសម្របគ្នារវាងជើង ត្រគាក និងដងខ្លួន មិនមែនទាញតែស្មាទេ។ ទំហំការបង្វិលអាចខុសគ្នាតាមផ្លូវកែង និងស្ថានភាព។ គ្រូអាចឱ្យអ្នកឈប់នៅចំណុចនានានៃចលនា ដើម្បីពិនិត្យថាអ្នកនៅអាចរក្សាលំនឹង មើលឃើញ និងបន្តចលនាបានឬអត់។

ចម្ងាយសម្រេចដោយទីតាំង មិនមែនការលូកដៃ

ចម្ងាយដែលស្រោមដៃអាចប៉ះគោលដៅបាន អាចនៅឆ្ងាយពេកសម្រាប់កែង។ ត្រូវកែទីតាំងជើងដើម្បីចូលជិត ជំនួសការលូកក្បាលឬផ្នែកខាងលើចេញក្រៅមូលដ្ឋានជំហរ។ បើអ្នកកាន់ប៉ាវផ្លាស់ទីហើយគោលដៅបាត់ចម្ងាយ ត្រូវរៀបចំឡើងវិញ។ ការតាមវាយដោយបាត់លំនឹងមិនមែនជាការចូលចម្ងាយល្អទេ។

រៀនផ្លូវកែងមូលដ្ឋាន មុនបន្ថែមចលនាស្មុគស្មាញ

កែងផ្ដេក និងកែងឆៀង

កែងផ្ដេកធ្វើដំណើរតាមផ្លូវជិតកម្រិតដដែល ខណៈកែងឆៀងប្ដូរមុំឡើងឬចុះ។ ទាំងពីរគួររក្សាចលនាតូចល្មម មិនអូសដៃវែងក្រោយខ្លួនឬលើកចេញធំជាមុន។ ការបង្វិលខ្លួនជួយនាំផ្លូវ ប៉ុន្តែមិនគួរធ្វើឱ្យមុខបាត់ការពារ។ បន្ទាប់ពីប៉ះប៉ាវ ដៃត្រូវត្រឡប់ទៅទីតាំងមានប្រយោជន៍ មិននៅព្យួរតាមទិសដែលទើបវាយ។

កែងឡើង និងកែងចុះ

កែងឡើងប្រើផ្លូវខ្លីឡើងលើ ដោយមិនចាំបាច់ផ្អៀងខ្លួនទៅក្រោយ។ កែងចុះត្រូវការមុំប៉ាវ និងចលនាស្មាដែលសមគ្នា។ គួររៀនមួយប្រភេទឱ្យយល់សិន មុនភ្ជាប់ជាចលនាបន្ត។ អ្នកកាន់ប៉ាវត្រូវដឹងទិសដែលនឹងមក ហើយដាក់គោលដៅឱ្យឆ្ងាយពីមុខរបស់ខ្លួន។ កុំប្ដូរផ្លូវកែងភ្លាមៗនៅពេលដៃគូកាន់ប៉ាវមិនទាន់ត្រៀមខ្លួន។

កែងបង្វិលទុកសម្រាប់ដំណាក់កាលក្រោយ

ការបង្វិលខ្លួនកាត់បន្ថយពេលមើលឃើញដៃគូ និងធ្វើឱ្យការយកជំហរត្រឡប់ពិបាកជាងមុន។ មេរៀនបច្ចេកទេសពី Evolve សង្កត់លើមូលដ្ឋានជំហរ និងចម្ងាយសម្រាប់ចលនាបែបនេះ។ គួរហាត់ដោយខ្លួនឯងក្រោមការមើលរបស់គ្រូមុនសាកជាមួយដៃគូ។ មិនមានកាតព្វកិច្ចថាអ្នកហាត់ត្រូវប្រើកែងបង្វិលក្នុងការសាកកម្លាំងទេ។ កែងមូលដ្ឋានដែលបញ្ចប់ដោយការចេញមានការពារ មានប្រយោជន៍ជាងចលនាស្មុគស្មាញដែលគ្រប់គ្រងមិនបាន។

ភ្ជាប់ការចូល ការវាយ និងការចេញ

សម្រាប់លំហាត់ដំបូង ជ្រើសសញ្ញាចូលមួយ ផ្លូវកែងមួយ និងវិធីចេញមួយ។ សញ្ញានោះអាចជាចលនាកណ្ដាប់ដៃមុខ ការប៉ះដៃដែលបានព្រមព្រៀង ឬការបោះជំហានប្ដូរមុំ។ ឧទាហរណ៍ អ្នកហាត់ចាប់ផ្ដើមនៅចម្ងាយប៉ះស្រោមដៃ បោះជំហានចូលនៅពេលគ្រូបង្ហាញប៉ាវ រួចយកដៃការពារនិងចេញ។ នេះជាគំរូបង្រៀន មិនមែនជារូបមន្តធានាថាអាចវាយចូលគ្រប់ដៃគូបានទេ។

បើគ្មានចន្លោះឬសញ្ញាដែលបានកំណត់ ត្រូវឈប់ហើយរៀបចំឡើងវិញ ជំនួសការបង្ខំវាយ។ ការសម្រេចមិនវាយក៏ជាជំនាញមួយ។ អ្នកកាន់ប៉ាវអាចជ្រើសមិនបង្ហាញគោលដៅក្នុងវគ្គខ្លះ ដើម្បីឱ្យអ្នកហាត់មិនចលនាដោយស្វ័យប្រវត្តិគ្រប់លើក។ គ្រូវាស់គុណភាពនៃការជ្រើសរើស មិនមែនរាប់តែចំនួនប៉ះប៉ាវ។

បង្រៀនការពារ មុនបង្កើនកែងជាមួយដៃគូ

ការចេញពីចម្ងាយជួយកាត់បន្ថយឱកាសត្រូវកែង ប៉ុន្តែមិនលុបហានិភ័យគ្រប់យ៉ាងទេ។ នៅចម្ងាយជិត ត្រូវរក្សាជំហរ ដៃការពារ និងផ្លូវចេញតាមមុំ។ មិនគួរសាកការពារដោយឱ្យកែងបុកកំភួនដៃខ្លាំងៗដើម្បីបង្ហាញភាពរឹងមាំ។ អាវការពារឬបន្ទះទន់មិនធ្វើឱ្យការបុកក្បាលក្លាយជាអំពើគ្មានគ្រោះថ្នាក់ឡើយ។

ការដាក់ដៃត្រូវនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌកីឡា មិនរុញភ្នែកឬបំពង់ក។ អាចហាត់អានសញ្ញាវាយយឺតៗដោយគ្មានការប៉ះ រួចចលនាការពារនិងឈប់មុនដល់គ្នា។ គ្រូពិនិត្យថាអ្នកនៅមើលឃើញ និងអាចប្ដូរទីតាំងបាន។ ការរង់ចាំគេចនៅវិនាទីចុងក្រោយរាល់លើកមិនមែនជាមូលដ្ឋានការពារដែលគួរពឹងផ្អែកទេ។

លំដាប់លំហាត់ដែលអាចកែតាមសមត្ថភាព

ដំណាក់កាល	គោលដៅហាត់	សញ្ញាថាគ្រប់គ្រងបាន	មូលហេតុត្រូវឈប់ឬកែ
ចលនាឯកត្តជន	ផ្លូវកែងមួយហើយយកដៃត្រឡប់	ជើងមានលំនឹង ស្មាមិនតឹង	ខ្លួនសេ ឬស្មាមិនស្រួល
ប៉ាវនៅទីតាំងថេរ	ប៉ះគោលដៅដែលព្រមព្រៀងដោយកម្លាំងទាប	ចម្ងាយត្រូវ មិនលូកខ្លួន	អ្នកកាន់ប៉ាវផ្លាស់ទីដោយមិនរំពឹង
ចូលហើយចេញ	គ្រប់គ្រងមុននិងក្រោយកែង	រក្សាដៃការពារ និងមូលដ្ឋានជំហរ	ជើងឆ្លងគ្នា ឬក្បាលធ្លាក់ទៅមុខ
ជ្រើសរើសតាមសញ្ញា	វាយតែពេលគោលដៅបង្ហាញ	អាចបោះបង់ចលនាបាន	វាយទោះគ្មានសញ្ញា
អានចលនាដៃគូ	ស្គាល់ទិសដោយយឺតនិងគ្មានការប៉ះ	គ្មានការភ័យរត់ឬបុកគ្នា	ប៉ះដោយមិនព្រមព្រៀង ឬកម្លាំងកើន

នេះជាក្របខណ្ឌបង្រៀន មិនមែនជាចំនួនដងដែលគ្រប់គ្នាត្រូវធ្វើដូចគ្នា។ គ្រូវាយតម្លៃភាពត្រៀមខ្លួន ហើយអាចឱ្យត្រឡប់ទៅដំណាក់កាលងាយជាង។ ប្ដូរតែមួយកត្តាម្ដង ដូចជាចលនាគោលដៅ ភាពស្មុគស្មាញ ឬល្បឿន។ បញ្ចប់នៅពេលគុណភាពធ្លាក់ មិនបង្ខំឱ្យគ្រប់ចំនួនក្នុងសភាពហត់រហូតគ្រប់គ្រងមិនបាន។

ការកាន់ប៉ាវត្រូវមានកិច្ចព្រមព្រៀងច្បាស់

អ្នកកាន់ប៉ាវត្រូវមានជំហរមាំ និងឧបករណ៍សមស្របសម្រាប់កែង។ ភាគីទាំងពីរត្រូវស្គាល់សញ្ញាចាប់ផ្ដើមនិងឈប់ ដៃដែលនឹងវាយ និងទីតាំងប៉ាវ។ ចាប់ផ្ដើមស្រាល ដើម្បីពិនិត្យចម្ងាយនិងការកាន់។ ប្រសិនបើប៉ាវរអិល ខ្សែធូរ ឬអ្នកកាន់បាត់ជំហរ ត្រូវឈប់ភ្លាម មិនបន្តឱ្យចប់ឈុតដោយមើលមិនច្បាស់ទេ។

ព្រមព្រៀងចលនាដែលអនុញ្ញាត កម្រិតកម្លាំង និងសញ្ញាឈប់ជាមុន។
ការប៉ះត្រូវទៅលើប៉ាវដែលគ្រូកំណត់ មិនទៅលើក្បាលដៃគូ។
ដោះគ្រឿងអលង្ការ ពិនិត្យក្រចក និងឧបករណ៍ដែលអាចរលុង។
ទុកពេលឱ្យអ្នកកាន់ប៉ាវតម្រឹមទីតាំងឡើងវិញ។
ឈប់ពេលឈឺ វិលមុខ ឬប៉ះដោយមិនបានគ្រោង ហើយទទួលការវាយតម្លៃតាមសភាព មិនបង្ខំបង្ហាញភាពអត់ធ្មត់។

បំបែកការហាត់ក្នុងក្លិបពីបទបញ្ជាប្រកួត

បទបញ្ជា KOMBAT Kun Khmer ដែលចូលជាធរមានថ្ងៃទី ១០ ខែមីនា ឆ្នាំ ២០២៦ អនុញ្ញាតផ្លូវកែងជាច្រើន ហើយកំណត់តំបន់ហាមឃាត់ និងការមិនវាយក្រោយបញ្ជាបំបែក។ វាជាបទបញ្ជារបស់កម្មវិធីនោះ មិនមែនជាការអះអាងជំនួសគ្រប់សង្វៀនគុនខ្មែរឡើយ។ IFMA និង ONE មានក្របខណ្ឌរបស់ខ្លួន។ ត្រូវពិនិត្យប្រភេទប្រកួត ក្រុមអាយុ និងការណែនាំពីមន្ត្រី មិនសន្និដ្ឋានតាមរូបសញ្ញាឬវីដេអូមួយប៉ុណ្ណោះ។

ការចេញពីការចាប់គ្នាតាមចលនាធម្មតា ខុសពីពេលអាជ្ញាកណ្ដាលបញ្ជាឱ្យបំបែក។ ពេលមានបញ្ជា ត្រូវលែង ចាកចេញតាមដែលណែនាំ ហើយរង់ចាំសញ្ញាបន្ត។ មិនត្រូវបន្ថែមកែងចុងក្រោយក្រោយបញ្ជាទេ។ ការអនុញ្ញាតក្នុងការប្រកួតអាជីពមនុស្សពេញវ័យមិនក្លាយជាការអនុញ្ញាតឱ្យកុមារ ឬអ្នកទើបហាត់ប៉ះដូចគ្នាឡើយ។ គ្រូត្រូវកែការប៉ះនិងឧបករណ៍តាមអ្នកហាត់។

កែតាមមូលហេតុ មិនបន្ថែមកម្លាំងដោយស្វ័យប្រវត្តិ

បើកែងមិនដល់ប៉ាវ សូមពិនិត្យចម្ងាយមុនបញ្ជាឱ្យលូកបន្ថែម។ បើផ្លូវធំពេក បន្ថយទំហំចលនា។ បើបញ្ចប់ដោយខ្លួនបើកចំហ ហាត់ការយកជំហរនិងដៃត្រឡប់ជាមុន។ បើដៃម្ខាងធ្លាក់ រំកិលយឺតដើម្បីឱ្យគ្រូឃើញពេលវាធ្លាក់។ កំហុសទាំងនេះអាចសង្កេតនិងកែបានដោយមិនចាំបាច់ជំរុញឱ្យវាយកាន់តែខ្លាំង។ វីដេអូគួរបង្ហាញជើងនិងចលនាទាំងមូល មិនថតតែពេលបុកប៉ាវ។

កំណត់ត្រាហាត់អាចសរសេរផ្លូវកែង សញ្ញាចូល កំហុសមួយ និងការកែដែលបានសាក។ មិនចាំបាច់អះអាងថាជំនាញកើនភ្លាមៗតាមសំឡេងប៉ាវទេ។ គោលដៅគឺភ្ជាប់បច្ចេកទេសទៅនឹងការសម្រេចចិត្ត។ បន្តសិក្សា ការគ្រប់គ្រងចម្ងាយជិតនិងជង្គង់ និង បច្ចេកទេសគុនខ្មែរ ជាមួយគ្រូដែលអាចមើលនិងកែចលនារបស់អ្នកផ្ទាល់។

កម្រងវីដេអូផ្លូវការរបស់ក្លឹប KKB នៅលើប៉ុស្តិ៍ YouTube

ទស្សនាវីដេអូហ្វឹកហាត់ ការប្រកួតគុនខ្មែរ និងសកម្មភាពសហគមន៍នៅកម្ពុជា តាមរយៈប៉ុស្តិ៍វីដេអូផ្លូវការរបស់ក្លឹបយើងខ្ញុំ។

Kun Khmer elbows: compact mechanics, entries and control កែងក្នុងគុនខ្មែរ៖ ចលនាខ្លី ចូលចម្ងាយ និងការគ្រប់គ្រង