The close-range exchange begins with balance

Clinch work is often described through strength, yet a strong pull means little if it destroys the position of the person applying it. In Kun Khmer training, the more useful starting questions are simple: where are my feet, can I keep my head supported, which arm is controlling space, and can I lift a knee without falling into the partner? Learning to answer those questions makes close-range practice intelligible rather than a prolonged contest of squeezing and exhaustion.

The word warfare in this page’s address is an editorial label, not a training instruction. This guide concerns consensual sport with a coach, agreed intensity and clear stopping conditions. It uses descriptive names for positions. The spellings Chap Kich and Jeng Kong have not been established here as official federation terminology; ask a Cambodian coach how they name and demonstrate the movement. Muay Thai teaching sources help compare shared mechanics, but their vocabulary and regulations are not automatically Kun Khmer standards.

Organise the body before searching for a grip

Use a stance that allows small adjustments rather than planting the feet in a rigid square. Keep the knees responsive and the head aligned over the trunk. Looking down at the partner’s feet can leave your own posture vulnerable, while lifting the chin excessively creates a different problem. The aim is a position from which you can see, breathe and change direction. A partner should be able to apply modest agreed pressure without making you cross the feet or fold immediately at the waist.

The arms manage space, but they should not compensate for absent footwork. If the partner changes angle, move the base instead of hanging from their neck. Keep contact purposeful and the shoulders sufficiently relaxed to change positions. A useful first exercise is simply to maintain upright balance while each partner takes one small step. There are no knees or throws in this opening task. The coach watches whether the feet follow the body or trail behind it.

Inside position is an opportunity, not a magic grip

First-party instruction from Evolve distinguishes inside arm positions, collar ties and transitions. The practical lesson is that hands placed inside the partner’s arms may give useful access to space, but the position still depends on posture and timing. Reaching both hands high without controlling distance can surrender balance. Treat a grip as something that enables a task, not as a trophy to hold while the partner changes the geometry underneath it.

Learn a small number of positions well

In a single collar-tie exercise, one arm establishes the coach-approved upper-body contact while the other manages an arm. Start with light contact and a neutral neck, not a sudden downward jerk. With inside forearm or upper-arm contact, practise keeping the elbows organised and the shoulders comfortable. In a shared position, each person has some control; it is not automatically a failure. Understanding what each hand is doing matters more than memorising an elaborate list of position names.

A double collar tie can provide strong control, but it is not the only worthwhile destination. Chasing it at all costs can make the athlete predictable and can leave both arms occupied. Beginners should learn how to regain posture and how to change one contact while keeping the other useful. Do not interlace fingers around a moving partner or twist individual fingers to escape. The coach should define permitted grips and stop any pressure that becomes a neck crank or joint lock.

Introduce knees without losing the supporting leg

The straight knee on a suitable pad

Begin away from a resisting partner. From a stable stance, bring the knee toward an appropriately positioned body pad while the supporting leg and trunk remain organised. The movement comes from coordinated hip action rather than throwing the chest backward or dragging the head down. Return the foot to a useful stance after each repetition. A successful drill includes that return; a loud pad impact followed by stumbling is not a complete technique.

Curved paths and changes of stance

A curved or diagonal knee uses a different route around the available space. Learn the line on a pad before placing it in a clinch exchange. The coach can adjust target height and distance to the athlete instead of demanding an exaggerated movement. A switch step adds another coordination problem and belongs after basic balance is reliable. It changes which leg delivers the knee and where the feet finish; it is not a shortcut that removes the need for posture.

For partner clinch practice in this progression, knees are indicated without contact or delivered only to a coach-approved body protector at the agreed light level. No head knees are required. Do not pull a partner’s head into an approaching knee. Keeping the movement controlled allows both people to learn position, and prevents the exercise from being decided by who is willing to ignore the agreement first.

Create an angle before demanding more force

Small steps can change the relationship between the bodies more effectively than a long muscular pull. Start by moving around the partner while maintaining comfortable contact, then stop with both athletes balanced. This establishes how foot placement changes the direction of pressure. Only later should the coach introduce limited resistance. If the movement depends on twisting a planted knee, lifting the partner or wrenching the neck, it is not an acceptable version of this drill.

Off-balancing and throwing are not interchangeable terms. A partner briefly needing to adjust a foot does not mean they should be driven to the floor. Keep early exercises standing and use appropriate mat space. Competitive sweeps and throws require separate instruction, a suitable ability to fall, and the rules of the actual event. A technique seen in a different combat sport may be mechanically possible yet prohibited in the contest for which the athlete is preparing.

Defend by restoring useful position

When posture starts to deteriorate, recognise it early. Reduce the pressure of the exercise, bring the feet back under the body and seek the agreed inside arm position rather than yanking the neck upward against a strong hold. A coach can isolate this recovery with a cooperative partner. The aim is to understand which contact has to change and how the base helps. It is not a test of how long the athlete can tolerate a compromised neck.

Escaping also needs an ending. Once the contact is released, recover the guard and establish a distance at which both people can see each other. Do not turn away and assume the exchange has disappeared. During an active sporting drill the coach may include a protected exit cue, but a referee’s break is different: release, separate as instructed and wait for the restart. Practising that distinction is part of technical discipline.

Five drills that make progress observable

Drill	Agreed task	Coach observes	Contact limit
Posture walk	Maintain light contact during small steps	Head, hips and feet stay connected	No strikes or throws
Inside-position exchange	Change one arm position at a time	Control without neck pulling	Cooperative resistance
Knee and return	One knee to a held body pad, then reset	Supporting-leg balance and foot recovery	Coach-selected light impact
Angle and pause	Step around, stop with both people upright	No crossing feet or joint twisting	No deliberate takedown
Break recognition	Stop immediately at the agreed command	Release, distance and attention	No strike on separation command

Use a single learning objective for each short exercise. One partner might focus on maintaining posture while the other offers predictable pressure; then exchange roles. The coach can gradually remove predictability without increasing force at the same time. If every round becomes a contest to dominate, the less experienced person may learn only to tense up. Controlled resistance should reveal whether a skill works, not prevent the learner from recognising the skill at all.

Common errors have specific corrections

Pulling with the arms while the feet stay behind usually needs a positioning correction, not more upper-body effort. Constantly holding the breath calls for lower intensity and a slower rhythm. Repeatedly crossing the feet suggests the angle change is too large or too fast. Losing balance whenever a knee rises means the supporting-leg task should be practised separately. A coach who identifies one observable fault gives the athlete something useful to change on the next attempt.

Another error is confusing discomfort with productive learning. Hard collar pressure, uncontrolled knee contact and prolonged struggles can overwhelm the intended lesson. Agree on a reset signal that either partner can use without argument. Larger, stronger or more experienced athletes should be able to reduce pressure deliberately. That ability is a mark of control, and it allows mixed groups to work on timing without pretending that physical differences do not exist.

Know which competition framework applies

KOMBAT’s Kun Khmer rules, effective 10 March 2026, describe active clinch work and permit certain knees and off-balancing actions while restricting prolonged grappling and prohibited throws. That example does not create a universal rule for every televised Cambodian card. IFMA’s Muaythai document and ONE’s separate discipline rules have their own scope. Before preparing for a bout, obtain the event’s requirements on permitted techniques, age division, protective equipment and referee instructions.

Do not infer scoring merely from a visually dominant grip. The relevant question is what the appointed judges are instructed to evaluate in that competition. A long hold, a loud crowd or a training-room reputation does not substitute for the applicable criteria. The same caution applies to photographs: an image of a knee in motion does not establish a result, a legal target or the full sequence that produced it.

Build continuity without turning every session into a fight

Warm up with comfortable movement and gradually introduce contact rather than starting with forceful neck pressure.
Agree on intensity, permitted grips and stopping signals before changing partners.
Separate knee-pad practice from positional partner work until the coach judges the combination appropriate.
Record one posture or decision objective instead of counting only how many knees were thrown.
Stop for pain, dizziness, loss of control or unplanned contact; persistent symptoms require appropriate professional assessment.

A productive clinch session leaves the athlete better able to explain what changed: the feet moved earlier, an arm found useful space, the knee returned to balance, or the break command was recognised immediately. Those improvements support both attack and defence. Continue with KKB’s elbow guide and kicking and conditioning guide to connect the ranges, while keeping close work a coached sporting skill rather than a contest of avoidable injury.

Official KKB YouTube Video Playlist

Watch authentic Kun Khmer training, bouts, and reports filmed in Cambodia on our official YouTube channel.

ជំហរមានតម្លៃជាងការទាញខ្លាំង

ក្នុងចម្ងាយជិត ការទាញដៃគូខ្លាំងមិនមានប្រយោជន៍ទេ ប្រសិនបើខ្លួនឯងបាត់លំនឹងជាមុន។ ជើង ក្បាល ដៃ និងដងខ្លួនត្រូវធ្វើការជាមួយគ្នា។ ពេលលើកជង្គង់ អ្នកហាត់ស្ថិតលើជើងតែមួយបណ្ដោះអាសន្ន ដូច្នេះជំហរដែលមើលទៅរឹងមាំពេលឈរអាចបាត់បង់ភ្លាម។ សំណួរដំបូងគឺ៖ តើអាចមើលឃើញ ដកដង្ហើម បោះជំហាន និងយកជើងត្រឡប់បានទេ?

ពាក្យ warfare ក្នុងអាសយដ្ឋានទំព័រមិនមែនជាការណែនាំឱ្យបង្ករបួសដៃគូទេ។ ខ្លឹមសារនេះសម្រាប់កីឡាដែលមានការព្រមព្រៀង គ្រូត្រួតពិនិត្យ កម្រិតកម្លាំង និងសញ្ញាឈប់។ ពាក្យសរសេរជាឡាតាំង Chap Kich និង Jeng Kong មិនត្រូវបានបង្ហាញនៅទីនេះថាជាវាក្យសព្ទផ្លូវការរបស់សហព័ន្ធឡើយ។ សួរគ្រូខ្មែរអំពីពាក្យដែលក្លិបប្រើ។ មេរៀនមួយថៃអាចជួយប្រៀបធៀបចលនា ប៉ុន្តែមិនជំនួសឈ្មោះឬបទបញ្ជារបស់គុនខ្មែរ។

រៀបចំខ្លួន មុនគិតពីការចាប់

មូលដ្ឋានជំហរត្រូវអាចកែទីតាំងបាន មិនមែនឈរប្រឈមគ្នាត្រង់ហើយរឹងមិនចលនា។ ជង្គង់ឆ្លើយតបនឹងការបោះជំហាន ហើយក្បាលនៅសមនឹងដងខ្លួន។ មិនឱនមើលជើងរហូតបាត់ទិដ្ឋភាព និងមិនងើយចង្ការខ្ពស់។ ពេលទទួលសម្ពាធស្រាលៗ អ្នកគួរនៅអាចដកដង្ហើម និងរំកិលជើង ដោយមិនឆ្លងជើងឬបត់ចង្កេះរហូតបាត់ទម្រង់។

ដៃនីមួយៗមានតួនាទី ប៉ុន្តែមិនអាចជំនួសការដាក់ជើងបាន។ បើមុំរបស់ដៃគូប្ដូរ ត្រូវរំកិលមូលដ្ឋានជំហរតាម មិនព្យួរទម្ងន់ខ្លួនលើករបស់ដៃគូ។ ស្មាមិនគួររឹតតឹងគ្រប់ពេល។ លំហាត់ដំបូងអាចគ្រាន់តែប៉ះដៃស្រាល និងដើរជំហានតូចៗ ដោយគ្មានការវាយឬបោះដួល។ គ្រូមើលថាជើងនៅតាមដងខ្លួនទាន់ឬអត់។

ដៃខាងក្នុងជាឱកាស មិនមែនចម្លើយគ្រប់ស្ថានភាព

មេរៀនពី Evolve ពិពណ៌នាការដាក់ដៃខាងក្នុង ការចាប់ក និងការប្ដូរទំនាក់ទំនងដៃ។ ការបានដៃនៅខាងក្នុងអាចជួយគ្រប់គ្រង ប៉ុន្តែតម្លៃវាអាស្រ័យលើលំនឹងនិងទីតាំង។ ការលូកដៃទាំងពីរខ្ពស់ដើម្បីឈ្នះទីតាំង អាចបើកខ្លួនឬធ្វើឱ្យជើងនៅក្រោយ។ ការចាប់គួរបម្រើគោលដៅចលនា មិនមែនជារង្វាន់ដែលត្រូវរក្សាទោះខ្លួនបាត់ជំហរ។

យល់ទីតាំងមួយចំនួនឱ្យច្បាស់

ការចាប់កដោយដៃមួយតាមវិធីដែលគ្រូអនុញ្ញាត អាចភ្ជាប់ជាមួយដៃម្ខាងគ្រប់គ្រងផ្នែកខាងលើរបស់ដៃគូ។ ក្នុងលំហាត់បច្ចេកទេស ត្រូវប៉ះស្រាល រក្សាកធម្មតា និងមិនកន្ត្រាក់ក្បាលចុះ។ ការដាក់កំភួនដៃខាងក្នុង និងការគ្រប់គ្រងដើមដៃត្រូវរក្សាកែងក្នុងមុំស្រួល។ ទីតាំងដែលភាគីទាំងពីរមានការគ្រប់គ្រងខ្លះៗ មិនមែនបរាជ័យទេ។ ត្រូវយល់មុខងារដៃ មុនចងចាំឈ្មោះទីតាំងច្រើន។

ការចាប់ពីរដៃលើផ្នែកកមិនមែនជាទីតាំងតែមួយដែលត្រូវស្វែងរករហូតទេ។ ការតាមចាប់បែបដដែលធ្វើឱ្យដៃគូអានបាន ហើយដៃទាំងពីររវល់នៅចំណុចតែមួយ។ ពេលប្ដូរ សាកកែដៃមួយដោយរក្សាដៃមួយទៀតមានតួនាទី និងយកជំហរត្រឡប់ជាមុន។ កុំចាក់ម្រាមដៃជាប់គ្នា ឬបង្វិលម្រាមដៃគូ។ គ្រូត្រូវបញ្ឈប់ការបង្វិលក ឬចាក់សន្លាក់ភ្លាម។

ប្រើជង្គង់ដោយមិនបោះបង់លំនឹង

ជង្គង់ត្រង់ទៅប៉ាវ

រៀនជង្គង់ត្រង់លើប៉ាវដែលរៀបចំសមស្រប មុនភ្ជាប់ជាមួយដៃគូដែលតស៊ូ។ ចាប់ផ្ដើមពីជំហរមាំ ឱ្យត្រគាកសម្របជាមួយជើង មិនបោះទ្រូងទៅក្រោយខ្លាំង ឬទាញក្បាលដៃគូមកបំពេញចម្ងាយ។ បន្ទាប់ពីលើកជង្គង់ ត្រូវដាក់ជើងត្រឡប់ទៅទីតាំងដែលអាចដើរឬការពារបាន។ ការយកជើងត្រឡប់ជាផ្នែកនៃបច្ចេកទេស មិនមែនជាចលនាបន្ថែមក្រោយការវាយទេ។

ផ្លូវជង្គង់កោង និងការប្ដូរជើង

ផ្លូវជង្គង់កោងឬឆៀងត្រូវរៀនលើប៉ាវមុន ដើម្បីស្គាល់មុំដែលមិនបង្ខំត្រគាកឬចង្កេះ។ កម្ពស់គោលដៅត្រូវសមនឹងអ្នកហាត់ មិនតម្រូវឱ្យបត់ខ្លួនខុសដើម្បីដល់។ ការប្ដូរជើងមុនប្រើជង្គង់បន្ថែមការងារផ្នែកជើងនិងចង្វាក់។ គួរបញ្ចូលក្រោយពេលអាចរក្សាលំនឹងជាមួយជង្គង់ធម្មតា មិនចាត់ទុកថាជាផ្លូវកាត់ទៅរកកម្លាំង។

ពេលភ្ជាប់ជង្គង់ជាមួយលំហាត់ជាគូ អាចគ្រាន់តែបង្ហាញចលនាដោយមិនប៉ះ ឬប៉ះស្រាលលើអាវការពារលំដាប់ដែលគ្រូជ្រើស។ លំហាត់បង្រៀននេះមិនមានជង្គង់ទៅក្បាល ឬទាញក្បាលចូលជង្គង់ទេ។ ការហាត់គឺសិក្សាទីតាំងនិងការសម្រេច មិនប្រកួតគ្នាថាអ្នកណាអាចមិនគោរពកម្រិតដែលបានព្រមព្រៀងបានច្រើនជាង។

ប្ដូរមុំ មុនបន្ថែមកម្លាំងទាញ

ជំហានតូចដែលកែទិសអាចមានប្រយោជន៍ជាងការទាញខ្លាំងត្រង់ៗ។ ចាប់ផ្ដើមដោយដើរជុំមុំតូចក្នុងចម្ងាយស្រួល និងរក្សាភាគីទាំងពីរឱ្យឈរមាំ។ បន្ទាប់មកគ្រូអាចបន្ថែមការតស៊ូមានកម្រិត។ មិនត្រូវបង្វិលលើជង្គង់ដែលជើងជាប់ដី លើកដៃគូឡើងក្នុងលំហាត់នេះ ឬកាច់កដើម្បីបង្ខំឱ្យប្ដូរទិស។

ការរំខានលំនឹងមិនដូចការបោះដួលទេ។ ក្នុងដំណាក់កាលដំបូង សាកធ្វើឱ្យដៃគូកែជើងតូចមួយដោយទាំងពីរនៅឈរ ជំនួសការជំរុញឱ្យទៅដល់ដី។ ត្រូវមានទីធ្លានិងកម្រាលសមរម្យ។ បច្ចេកទេសផ្ដួលក្នុងការប្រកួតត្រូវការមេរៀនដាច់ដោយឡែក ការរៀនដួល និងការយល់បទបញ្ជាកម្មវិធី។ បច្ចេកទេសដែលអនុញ្ញាតក្នុងកីឡាមួយមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតដោយស្វ័យប្រវត្តិក្នុងគុនខ្មែរគ្រប់ប្រភេទទេ។

ការពារដោយយកជំហរត្រឡប់

ពេលចាប់ផ្ដើមបាត់ជំហរ ត្រូវស្គាល់វាឱ្យទាន់ពេល បន្ថយសម្ពាធ ហើយនាំជើងមកទ្រដងខ្លួនវិញ។ ប្រើការដាក់ដៃដែលសមស្រប ដើម្បីរកទីតាំងខាងក្នុង មិនទាញកដៃគូដោយកន្ត្រាក់។ អាចបំបែកលំហាត់ជាគូឱ្យសាមញ្ញ ដើម្បីសង្កេតថាការប្ដូរទំនាក់ទំនងដៃមួយណាជួយយកជំហរត្រឡប់។ មិនគួរឱ្យអ្នកហាត់ទ្រាំឈឺជាប់រហូតហើយហៅថាការរៀនការពារ។

ការចេញត្រូវរក្សាដៃការពារ និងឱ្យភាគីទាំងពីរមើលឃើញគ្នា មិនបែរខ្នងរត់។ សញ្ញាហាត់ឱ្យចេញក្នុងចលនាដែលកំពុងបន្ត ខុសពីសញ្ញាបំបែករបស់អាជ្ញាកណ្ដាល។ ក្នុងករណីក្រោយ ត្រូវលែង បង្កើតចម្ងាយតាមការណែនាំ និងរង់ចាំ។ មិនត្រូវបន្ថែមជង្គង់ឬកែងក្រោយបញ្ជា ទោះនៅជិតគ្នាក៏ដោយ។

តារាងលំហាត់ជាគូដែលមានគោលដៅច្បាស់

លំហាត់	ភារកិច្ច	អ្វីដែលត្រូវមើល	ដែនកំណត់
ដើររក្សាជំហរ	ជំហានតូចជាមួយការប៉ះស្រាល	ក្បាល ត្រគាក និងជើងនៅសមគ្នា	គ្មានការវាយ
ប្ដូរដៃខាងក្នុង	ផ្លាស់ទីដៃមួយម្ដង	មិនទាញក ឬបាត់ជំហរ	ដៃគូសហការគ្នា
ជង្គង់ហើយដាក់ជើង	ប៉ាវត្រង់ដងខ្លួនមួយគោលដៅ	ជើងទ្រនិងការយកជើងត្រឡប់	កម្លាំងស្រាលតាមគ្រូជ្រើស
ប្ដូរមុំហើយឈប់	ឱ្យទាំងពីរនៅឈរ	មិនឆ្លងជើង ឬបង្វិលសន្លាក់	មិនបោះដួល
ស្គាល់បញ្ជាបំបែក	ឈប់ហើយលែងភ្លាម	ចម្ងាយ និងការយកចិត្តទុកដាក់	មិនវាយក្រោយបញ្ជា

លំហាត់ខ្លីនីមួយៗគួរមានគោលដៅមួយ ហើយប្ដូរតួនាទីឱ្យទាំងពីរបានរៀន។ ពេលបង្កើនភាពពិបាក សាកបន្ថយការដឹងទិសជាមុន មិនបន្ថែមកម្លាំងនិងភាពស្មុគស្មាញក្នុងពេលតែមួយ។ អ្នកទើបហាត់មិនគួររឹតខ្លួនទាំងមូលគ្រប់វិនាទី។ ការតស៊ូដែលគ្រប់គ្រងបានគួរជួយឱ្យឃើញបញ្ហាជំហរ មិនលាក់បញ្ហាក្រោមការប្រជែងកម្លាំង។

កែបញ្ហាដែលអាចសង្កេតបាន

បើដៃទាញទៅមុខហើយជើងនៅក្រោយ បញ្ហាដំបូងគឺទីតាំង មិនមែនកម្លាំងដៃខ្សោយ។ បើអ្នកទប់ដង្ហើម ត្រូវបន្ថយល្បឿន។ បើជើងឆ្លងគ្នាពេលប្ដូរមុំ ជំហានអាចធំពេកឬលឿនពេក។ បើលើកជង្គង់ហើយសេ ត្រូវហាត់ការលើកនិងដាក់ជើងដោយឡែក។ ជ្រើសកំហុសមួយដែលឃើញច្បាស់ ហើយផ្ទៀងផ្ទាត់ការកែក្នុងលើកបន្ទាប់។

ការមិនស្រួលខ្លាំងមិនមែនជាភស្តុតាងថាកំពុងរៀនល្អទេ។ ការទាញកខ្លាំង ជង្គង់មិនគ្រប់គ្រង និងការតស៊ូយូររហូតហត់អាចធ្វើឱ្យបាត់គោលដៅបច្ចេកទេស។ គួរមានសញ្ញារៀបចំឡើងវិញដែលដៃគូទទួលយកដោយមិនជជែក។ ដៃគូដែលខ្លាំងជាងអាចបន្ថយសម្ពាធ និងបង្ហាញជំនាញតាមការគ្រប់គ្រង មិនចាំបាច់បង្ខំឱ្យអ្នកទន់ជាងបរាជ័យរាល់លើក។

ពិនិត្យបទបញ្ជានៃកម្មវិធីពិត

បទបញ្ជា KOMBAT Kun Khmer ថ្ងៃទី ១០ ខែមីនា ឆ្នាំ ២០២៦ បែងចែកការចាប់ជិតដែលកំពុងវាយជង្គង់ កែង ឬរំខានលំនឹង ពីការចាប់យូរដោយគ្មានសកម្មភាព និងការចំបាប់ឬបោះដែលហាម។ វាមិនមែនជាបទបញ្ជាជំនួសគ្រប់កម្មវិធីនៅកម្ពុជាទេ។ ក្របខណ្ឌរបស់ IFMA និង ONE ក៏មានវិសាលភាពរបស់ខ្លួន។ អ្នកហាត់ត្រូវដឹងប្រភេទកីឡា ក្រុមអាយុ ឧបករណ៍ និងការណែនាំរបស់មន្ត្រីកម្មវិធីដែលនឹងចូលរួម។

ការចាប់បានទីតាំងល្អមិនមានន័យថាទទួលពិន្ទុដោយស្វ័យប្រវត្តិឡើយ។ ចៅក្រមប្រើលក្ខខណ្ឌជាក់ស្ដែងរបស់ការប្រកួត មិនវាយតម្លៃតាមសំឡេងទស្សនិកជនឬកេរ្តិ៍ឈ្មោះអ្នកប្រដាល់។ រូបថតដែលឃើញជង្គង់មួយក៏មិនបញ្ជាក់លទ្ធផល ភាពស្របច្បាប់ ឬដំណើរទាំងមូលនៃចលនានោះទេ។ ត្រូវបែងចែកការមើលបច្ចេកទេសពីការប្រកាសលទ្ធផល។

ធ្វើឱ្យការហាត់អាចបន្តបានយូរ

កម្ដៅខ្លួនតាមលំដាប់ ហើយបន្ថែមការប៉ះបន្តិចម្ដង មិនចាប់ផ្ដើមដោយទាញកខ្លាំង។
ព្រមព្រៀងកម្លាំង វិធីចាប់ និងសញ្ញាឈប់ មុនផ្គូផ្គងដៃគូ។
ហាត់ជង្គង់លើប៉ាវដាច់ពីលំហាត់ទីតាំង រហូតដល់គ្រូអនុញ្ញាតឱ្យភ្ជាប់។
កត់ត្រាជំហរ និងការសម្រេចចិត្ត មិនរាប់តែចំនួនជង្គង់។
ឈប់ពេលឈឺ វិលមុខ បាត់ការគ្រប់គ្រង ឬមានការប៉ះមិនបានគ្រោង ហើយស្វែងរកការវាយតម្លៃសមស្របប្រសិនបើអាការៈបន្ត។

ភាពរីកចម្រើនអាចឃើញនៅពេលជើងរំកិលទាន់ជាងមុន ដៃខាងក្នុងត្រឡប់មកដោយមិនបាត់លំនឹង និងបញ្ឈប់បានត្រឹមត្រូវពេលឮបញ្ជា។ ភ្ជាប់ការរៀននេះជាមួយ បច្ចេកទេសកែងគុនខ្មែរ និង ការទាត់និងការគ្រប់គ្រងបន្ទុកហាត់ជើង។ គោលដៅគឺកីឡាដែលមានគ្រូណែនាំ និងអ្នកហាត់រៀនពីគ្នា មិនមែនការប្រកួតបង្ករបួសដែលអាចជៀសវាងបាន។

កម្រងវីដេអូផ្លូវការរបស់ក្លឹប KKB នៅលើប៉ុស្តិ៍ YouTube

ទស្សនាវីដេអូហ្វឹកហាត់ ការប្រកួតគុនខ្មែរ និងសកម្មភាពសហគមន៍នៅកម្ពុជា តាមរយៈប៉ុស្តិ៍វីដេអូផ្លូវការរបស់ក្លឹបយើងខ្ញុំ។

Kun Khmer clinch and knees: posture, position and decisions គុនខ្មែរចម្ងាយជិត៖ ជំហរ ការចាប់ និងជង្គង់មានការគ្រប់គ្រង