Defence should leave the athlete ready to choose

Defending an attack is only part of the task. A useful Kun Khmer defence also preserves balance, sight of the partner and the ability to leave or respond. If a fighter avoids one strike but finishes with crossed feet, a turned back or both hands far from the guard, the next exchange may be harder to manage. Practise the complete sequence: recognise, defend, recover position and choose what follows.

The exercises below are coaching examples for consensual, supervised sport. They begin with predictable actions and low contact, then add decisions gradually. They are not self-defence instructions for a confrontation outside training and do not promise protection from injury. An experienced coach should adapt them to age, experience, equipment and the contest’s rules. A beginner can learn much of this work through movement and pads without receiving head contact.

Start with stance, vision and a manageable distance

Ask the athlete to move forward, back and sideways while remaining able to stop in a useful stance. The exact stance is individual, but the feet should support the next action rather than become tangled. Keep the eyes available to read the partner’s upper body and movement, rather than following one glove so closely that the rest of the exchange disappears. The guard should remain functional while moving.

Begin beyond contact range. One partner approaches slowly while the other maintains an agreed space, then both reset. No strike is needed at first. The coach watches whether the defender retreats in long uncontrolled steps or can adjust with smaller movements. Change direction only when both partners understand the task. This teaches that distance can be managed before a physical block becomes necessary.

Give the exit a destination

A marked area on the floor can make the task concrete. After a simulated entry, the defender moves to a free side and returns to stance, without running through another pair’s training space. The objective is not to circle endlessly. It is to recognise a usable exit and maintain awareness while taking it. Near ropes or a wall, practise the same decision slowly with enough space to avoid collisions.

Use small parries without chasing the hand

A parry redirects an incoming straight punch rather than meeting every attack with a large swing. Start with a partner presenting a slow, agreed lead-hand action toward a safe target or glove. The defender makes a compact redirection and returns the hand to its useful position. The opposite hand remains available. The coach should stop the exercise if the defender begins reaching after a withdrawing glove.

England Boxing’s coaching material distinguishes hand, body and foot defences. That framework helps organise practice, but Kun Khmer adds threats that ordinary boxing drills do not include. A broad reach may expose the defender to a kick, knee or elbow. Avoid teaching a parry as an automatic answer to every attack. It is one choice for an appropriate line and distance, with the wider ruleset always in view.

A simple parry-and-reset exercise

Agree that the attacking partner presents only one controlled straight punch. The defender redirects, pauses in stance and checks balance before both reset. Once that is consistent, let the attacker sometimes step without punching, so the defender learns not to react unnecessarily. Add a light return to a pad only after the original defence remains compact. Accuracy and restraint are the measures of success, not how loudly the gloves collide.

Practise kick checks with balance and suitable contact

A kick check is a trained defensive action, not a contest to see whose shin can tolerate more pain. Begin without impact: lift the intended checking leg under the coach’s guidance, keep the hands available and place the foot back into a stable stance. The supporting leg and posture should allow recovery without hopping uncontrollably or falling into the partner. The coach can adjust range and alignment to the individual.

When adding a partner, use appropriate protection and light, predictable contact. The attacker supplies the agreed kick line at a controlled pace; the defender checks and resets before the next repetition. Do not use hard shin collisions as a conditioning challenge. If pain or a joint problem appears, stop and assess the situation appropriately. Protective equipment does not justify increasing force beyond the agreed learning task.

Progress from a known side to a choice between two clearly established actions only when the defender can recover reliably. For example, the partner may present the kick or make a non-contact step, requiring recognition rather than automatic leg lifting. A coach should distinguish a successful check from a guessed movement that merely happens to meet the attack. The aim is a readable cue, a balanced response and a controlled return.

Keep body movement compatible with the wider rules

Slips and changes of level can be useful, but a movement borrowed from boxing needs adaptation in a sport that can include knees and elbows. Do not drill an exaggerated forward duck as a universal escape. Start with a small movement away from an agreed punch line, eyes still on the partner and feet able to support an exit. The coach should show how the available threats change with distance.

At close range, posture and awareness become especially important. Use a separate, controlled clinch exercise to practise staying upright, recognising pressure and responding to the coach’s stop cue. Do not add forceful knees, elbows or uncontrolled throws while learning an unfamiliar defensive movement. The permitted clinch actions, catches and sweeps must be checked against the specific event regulations rather than assumed from a highlight video.

Build counters from a successful defence

A counterattack should answer an opportunity the athlete actually sees. It need not follow every block. First rehearse defence and recovery alone; then add a controlled touch to a pad or an agreed body target when the coach judges the athlete ready. The return should not require the defender to abandon balance or chase a partner who has already left range. Sometimes the correct continuation is simply to reset.

Use one familiar return at a time. A parry followed by a measured straight hand to a pad, or a check followed by a balanced step to a free angle, can teach the connection without turning the exercise into a race. The second example is a positional response rather than a strike, and that distinction is useful. Defence can create a safer location as well as an attacking opportunity.

Defensive task	Initial practice	Possible progression	Stop or simplify when
Distance	Mirror slow steps outside contact range	Add one controlled entry cue	Feet cross or partners collide
Parry	Redirect one agreed straight punch	Choose between a punch and a feint	The hand chases or the guard opens widely
Kick check	Lift and replace the leg without impact	Add a protected, light partner kick	Balance is lost or pain appears
Counter decision	Defend and pause in stance	Return lightly to an agreed pad target	Force or speed exceeds control

Add uncertainty without losing cooperation

Predictable drills help establish a movement, but an athlete must eventually read a changing situation. Increase one variable at a time: the timing, the starting distance or the choice of two actions. Do not increase speed, contact and the number of attacks together. Let both partners explain the rules of the exercise before restarting. A misunderstanding is a reason to clarify, not an opportunity to catch a teammate by surprise.

A conditioned sparring round can award success for a clean defensive decision and a balanced exit, with only a limited set of attacks allowed. The coach can pause to ask what the defender noticed. Keep the exchange cooperative even when it becomes competitive. Pairing, supervision and a clear stop signal remain essential. Technical learning is not improved by allowing a frustrated partner to turn the session into an uncontrolled fight.

Recognise fatigue and protect the learning environment

When attention and control deteriorate, reduce the task or stop. Repeatedly dropping the guard, turning away or losing balance gives the coach useful information about the current session. It is not a reason to demand that the partner attack harder. Review the camp preparation guide when recovery or scheduling repeatedly undermines the quality of practice.

Headgear, gloves and shin protection have specific roles, but none makes head impacts harmless. If concussion is suspected, remove the athlete from contact and obtain medical assessment, with no same-day return. Symptoms can affect the person who appeared to win an exchange as well as the person who fell. Follow professional advice and any applicable suspension instead of using successful padwork as an informal clearance test.

Review a decision rather than collecting spectacular clips

Recognise the cue before choosing a response.
Keep balance through the defence and recovery.
Use the next action only when the distance and rules allow it.

With consent, a short training video can help compare the intended action with what happened. Pause before the attack, at the defence and after the recovery. Ask whether the athlete recognised the cue, remained balanced and had a useful next choice. Avoid judging the entire exercise by a dramatic counter alone. A spectacular return after a large unnecessary opening may hide a problem that deserves correction.

Record one practical objective for the next session. It might be keeping the parry smaller, replacing the checking foot more accurately or leaving space for a lateral exit. Bring that objective into the corner communication plan using familiar words. The athlete should understand the cue before hearing it during a contest. Further practice belongs within the wider Kun Khmer techniques section.

Questions about defensive training

Must every defence end with a strike?

No. Recovering stance, moving to a better position or leaving the exchange can be an appropriate continuation. Teach the athlete to choose from the situation rather than obey a compulsory counter pattern.

Should a beginner practise against full-power attacks?

No. Establish recognition, movement and control first. A qualified coach can adjust the task progressively; force is not a substitute for teaching and should remain within the agreed training conditions.

Are boxing defensive movements automatically suitable for Kun Khmer?

No. Punch defence offers useful foundations, but kicks, knees, elbows and permitted clinch actions change the risks and distances. Adapt the movement to the sport and the particular event rules.

How can progress be measured without a hard sparring test?

Look for consistent balance, fewer unnecessary reactions, recognition of the agreed cue and accurate recovery. Controlled drills, pads and limited-choice partner tasks can show these changes without requiring a head-contact contest.

References and coaching scope

The organisational principles draw on England Boxing’s coaching handbook, Boxing Scotland’s defence resources and the ringside physicians’ concussion consensus. The Kun Khmer adaptations and practice sequences are editorial suggestions for a qualified coach to assess, not a universal federation syllabus.

Official KKB YouTube Video Playlist

Watch authentic Kun Khmer training, bouts, and reports filmed in Cambodia on our official YouTube channel.

ការពារដើម្បីនៅអាចជ្រើសរើសបាន

គេចពីអាវុធមួយគ្រាន់តែជាផ្នែកនៃការងារ។ ការពារគុនខ្មែរល្អរក្សាលំនឹង ការមើលដៃគូ និងសមត្ថភាពចេញឬតបវិញ។ បើគេចបានប៉ុន្តែបញ្ចប់ដោយជើងឆ្លងគ្នា បែរខ្នង ឬដៃទាំងពីរឆ្ងាយពីការការពារ ការប្ដូរអាវុធបន្ទាប់អាចពិបាកជាងមុន។ ត្រូវហាត់លំដាប់ពេញ៖ ស្គាល់ការវាយ ការពារ រៀបទីតាំងឡើងវិញ និងជ្រើសសកម្មភាពបន្ទាប់។

លំហាត់ខាងក្រោមជាឧទាហរណ៍សម្រាប់កីឡាដែលដៃគូយល់ព្រម និងមានគ្រូមើល។ ចាប់ផ្ដើមពីសកម្មភាពដឹងមុននិងប៉ះស្រាល រួចបន្ថែមការសម្រេចម្ដងបន្តិច។ វាមិនមែនវិធីសម្រាប់ជម្លោះក្រៅកន្លែងហាត់ ឬការធានាថាគ្មានរបួសទេ។ គ្រូមានបទពិសោធន៍ត្រូវកែតាមអាយុ កម្រិត ឧបករណ៍ និងច្បាប់កម្មវិធី។ អ្នកថ្មីអាចរៀនច្រើនតាមចលនានិងប៉ាវដោយមិនទទួលការប៉ះក្បាល។

ចាប់ផ្ដើមពីជំហរ ភ្នែក និងចម្ងាយសមស្រប

ឱ្យកីឡាករដើរមុខ ថយក្រោយ និងចំហៀង ដោយអាចឈប់នៅជំហរដែលប្រើការបាន។ ជំហរពិតអាចខុសតាមមនុស្ស ប៉ុន្តែជើងគួរគាំទ្រសកម្មភាពបន្ទាប់ មិនជំពាក់គ្នា។ ភ្នែកត្រូវអាចអានរាងកាយខាងលើនិងចលនាដៃគូ មិនមើលតែស្រោមដៃមួយរហូតភ្លេចអ្វីផ្សេង។ ដៃការពារនៅប្រើបានពេលផ្លាស់ទី។

ចាប់ផ្ដើមក្រៅចម្ងាយប៉ះ។ ដៃគូម្នាក់ចូលយឺតៗ ខណៈម្នាក់ទៀតរក្សាចន្លោះដែលបានព្រមព្រៀង រួចទាំងពីរចាប់ផ្ដើមវិញ។ ដំបូងមិនត្រូវការវាយទេ។ គ្រូមើលថាអ្នកការពារថយជំហានវែងមិនគ្រប់គ្រង ឬអាចកែចម្ងាយតាមជំហានតូច។ ប្ដូរទិសតែពេលទាំងពីរយល់។ វាបង្រៀនថាចម្ងាយអាចគ្រប់គ្រងមុនត្រូវបាំងអាវុធ។

ឱ្យការចេញមានគោលដៅ

សញ្ញាលើកម្រាលអាចធ្វើឱ្យលំហាត់ច្បាស់។ ក្រោយការចូលសាកល្បង អ្នកការពារផ្លាស់ទៅចំហៀងទំនេរ និងរៀបជំហរវិញ ដោយមិនឆ្លងកាត់ទីហាត់របស់គូផ្សេង។ គោលដៅមិនមែនដើរជុំគ្មានទីបញ្ចប់។ ត្រូវស្គាល់ផ្លូវចេញដែលប្រើបាន និងរក្សាការយកចិត្តទុកដាក់។ នៅជិតខ្សែឬជញ្ជាំង ហាត់ការសម្រេចដូចគ្នាយឺតៗដោយទុកទីគ្រប់គ្រាន់កុំឱ្យបុកគ្នា។

បង្វែរកណ្ដាប់ដៃតូចៗដោយមិនដេញតាមដៃ

ការបង្វែរប្ដូរទិសកណ្ដាប់ដៃត្រង់ មិនមែនឆ្លើយគ្រប់ការវាយដោយចលនាធំ។ ចាប់ផ្ដើមឱ្យដៃគូបង្ហាញដៃមុខយឺតៗតាមកិច្ចព្រមព្រៀង ទៅគោលដៅសុវត្ថិភាពឬស្រោមដៃ។ អ្នកការពារបង្វែរខ្លី ហើយយកដៃត្រឡប់ទីតាំងប្រើបាន។ ដៃម្ខាងទៀតនៅត្រៀម។ គ្រូគួរឈប់លំហាត់បើអ្នកការពារចាប់ផ្ដើមដេញតាមស្រោមដៃដែលកំពុងដកចេញ។

សម្ភារៈគ្រូរបស់ England Boxing បែងចែកការពារដោយដៃ ដងខ្លួន និងជើង។ ក្របខណ្ឌនេះជួយរៀបលំហាត់ ប៉ុន្តែគុនខ្មែរមានអាវុធដែលលំហាត់ប្រដាល់ដៃមិនមាន។ ការលូកដៃវែងអាចបើកឱកាសឱ្យទាត់ ជង្គង់ ឬកែង។ មិនត្រូវបង្រៀនការបង្វែរជាចម្លើយស្វ័យប្រវត្តិចំពោះគ្រប់ការវាយទេ។ វាជាជម្រើសសម្រាប់ទិសនិងចម្ងាយសមស្រប ដោយគិតពីច្បាប់ទាំងមូល។

លំហាត់បង្វែរនិងរៀបជំហរ

ព្រមព្រៀងថាអ្នកវាយបង្ហាញតែកណ្ដាប់ដៃត្រង់មួយដោយគ្រប់គ្រង។ អ្នកការពារបង្វែរ ឈប់ខ្លីនៅជំហរ និងពិនិត្យលំនឹង មុនទាំងពីរចាប់ផ្ដើមម្ដងទៀត។ ពេលធ្វើបានជាប់លាប់ អ្នកវាយអាចខ្លះដើរចូលតែមិនវាយ ដើម្បីឱ្យអ្នកការពារមិនឆ្លើយតបឥតប្រយោជន៍។ បន្ថែមការតបស្រាលទៅប៉ាវតែក្រោយការពារដំបូងនៅតូច។ ភាពច្បាស់និងការទប់កម្លាំងជាមាត្រដ្ឋាន មិនមែនសំឡេងប៉ះខ្លាំង។

បាំងទាត់ដោយលំនឹងនិងកម្រិតប៉ះសមស្រប

ការលើកជើងបាំងទាត់ជាជំនាញដែលរៀន មិនមែនការប្រកួតថាកំភួនជើងអ្នកណាទ្រាំឈឺជាង។ ដំបូងគ្មានការប៉ះ៖ លើកជើងដែលត្រូវប្រើតាមគ្រូណែនាំ រក្សាដៃត្រៀម ហើយដាក់ជើងវិញក្នុងជំហរមានលំនឹង។ ជើងទ្រនិងដងខ្លួនត្រូវអាចត្រឡប់ដោយមិនលោតច្របូកច្របល់ឬដួលទៅដៃគូ។ គ្រូអាចកែចម្ងាយនិងតម្រឹមតាមបុគ្គល។

ពេលបន្ថែមដៃគូ ប្រើការពារសមស្រប និងការប៉ះស្រាលដែលដឹងមុន។ អ្នកវាយផ្ដល់ទិសទាត់ដែលបានព្រមព្រៀងក្នុងល្បឿនគ្រប់គ្រង។ អ្នកការពារបាំងហើយរៀបជំហរមុនដងបន្ទាប់។ កុំយកការបុកកំភួនជើងខ្លាំងជាវិធីហាត់ភាពរឹង។ បើមានឈឺឬបញ្ហាសន្លាក់ ត្រូវឈប់និងវាយតម្លៃឱ្យត្រឹមត្រូវ។ ឧបករណ៍ការពារមិនជាហេតុឱ្យបង្កើនកម្លាំងលើសកិច្ចព្រមព្រៀង។

ពីខាងដែលដឹងមុន ទៅជម្រើសពីរ ត្រូវធ្វើតែក្រោយអ្នកការពារត្រឡប់ជំហរបានល្អ។ ឧទាហរណ៍ ដៃគូអាចទាត់ឬដើរមួយជំហានមិនប៉ះ ដើម្បីឱ្យត្រូវស្គាល់សញ្ញា ជំនួសលើកជើងដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ គ្រូបែងចែកការបាំងដែលយល់ពីការទាយដែលចៃដន្យប៉ះអាវុធ។ គោលដៅគឺសញ្ញាអានបាន ចម្លើយមានលំនឹង និងការត្រឡប់គ្រប់គ្រង។

ចលនាដងខ្លួនត្រូវសមនឹងអាវុធផ្សេង

ការគេចនិងប្ដូរកម្ពស់អាចមានប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែចលនាយកពីប្រដាល់ដៃត្រូវកែសម្រាប់កីឡាដែលអាចមានជង្គង់និងកែង។ កុំបង្រៀនការឱនមុខជ្រៅជាវិធីគេចគ្រប់ស្ថានភាព។ ចាប់ផ្ដើមផ្លាស់តូចចេញពីទិសកណ្ដាប់ដៃដែលបានព្រមព្រៀង ភ្នែកនៅមើលដៃគូ និងជើងអាចគាំទ្រការចេញ។ គ្រូត្រូវបង្ហាញថាអាវុធដែលអាចមកប្រែប្រួលតាមចម្ងាយ។

នៅចម្ងាយកៀក ជំហរនិងការយល់ស្ថានភាពកាន់តែសំខាន់។ ប្រើលំហាត់ចាប់កៀកដាច់ដោយឡែកដែលគ្រប់គ្រង ដើម្បីហាត់ឈរត្រង់ ស្គាល់សម្ពាធ និងឆ្លើយសញ្ញាឈប់របស់គ្រូ។ កុំបន្ថែមជង្គង់ខ្លាំង កែង ឬការផ្ដួលគ្មានការគ្រប់គ្រងពេលរៀនការពារថ្មី។ ការចាប់ ការបោសជើង និងអាវុធកៀកត្រូវពិនិត្យតាមច្បាប់កម្មវិធី មិនសន្មតពីវីដេអូពិសេស។

បង្កើតការតបពីការពារដែលជោគជ័យ

ការតបគួរឆ្លើយឱកាសដែលកីឡាករមើលឃើញពិត។ មិនចាំបាច់តបរាល់ពេលបាំងទេ។ ដំបូងហាត់ការពារនិងរៀបជំហរតែប៉ុណ្ណោះ រួចបន្ថែមប៉ះស្រាលទៅប៉ាវឬគោលដៅដងខ្លួនដែលព្រមព្រៀង ពេលគ្រូយល់ថារួចរាល់។ ការតបមិនគួរធ្វើឱ្យបាត់លំនឹង ឬដេញដៃគូដែលចេញផុតចម្ងាយរួច។ ខ្លះការត្រឡប់ជំហរវិញជាជម្រើសត្រឹមត្រូវ។

ប្រើការតបដែលស្គាល់មួយក្នុងពេលមួយ។ បង្វែរហើយវាយត្រង់ស្រាលទៅប៉ាវ ឬបាំងទាត់ហើយដើរមានលំនឹងទៅមុំទំនេរ អាចបង្រៀនការភ្ជាប់ដោយមិនប្រណាំង។ ឧទាហរណ៍ទីពីរជាការប្ដូរទីតាំង មិនមែនអាវុធ ហើយភាពខុសនេះមានប្រយោជន៍។ ការពារអាចបង្កើតទីតាំងល្អជាង និងឱកាសវាយផង។

ការងារការពារ	ចាប់ផ្ដើម	អភិវឌ្ឍបន្ទាប់	ឈប់ឬបន្ថយពេល
ចម្ងាយ	ធ្វើតាមជំហានយឺតក្រៅការប៉ះ	បន្ថែមសញ្ញាចូលគ្រប់គ្រង	ជើងឆ្លងឬដៃគូបុកគ្នា
បង្វែរដៃ	បង្វែរកណ្ដាប់ដៃត្រង់មួយ	ជ្រើសរវាងវាយនិងបញ្ឆោត	ដៃដេញឬការពារបើកធំ
បាំងទាត់	លើកនិងដាក់ជើងគ្មានប៉ះ	បន្ថែមទាត់ស្រាលមានការពារ	បាត់លំនឹងឬឈឺ
សម្រេចតប	ការពារហើយឈប់មានជំហរ	តបស្រាលទៅប៉ាវកំណត់	កម្លាំងឬល្បឿនលើសការគ្រប់គ្រង

បន្ថែមជម្រើសដោយរក្សាការសហការ

លំហាត់ដឹងមុនជួយបង្កើតចលនា ប៉ុន្តែកីឡាករត្រូវរៀនអានស្ថានភាពប្រែប្រួល។ បន្ថែមតែអថេរមួយម្ដង៖ ពេលចាប់ផ្ដើម ចម្ងាយដំបូង ឬជម្រើសសកម្មភាពពីរ។ កុំបង្កើនល្បឿន កម្លាំងប៉ះ និងចំនួនអាវុធក្នុងពេលតែមួយ។ ឱ្យដៃគូទាំងពីរពន្យល់ច្បាប់លំហាត់មុនចាប់ផ្ដើមវិញ។ ការយល់ច្រឡំជាមូលហេតុបញ្ជាក់ មិនជាឱកាសចាប់ដៃគូដោយភ្ញាក់ផ្អើល។

ការហាត់ប្រកួតមានប្រធានបទអាចវាស់ជោគជ័យតាមការពារត្រឹមត្រូវនិងការចេញមានលំនឹង ដោយអនុញ្ញាតអាវុធចំនួនតិច។ គ្រូអាចឈប់សួរថាអ្នកការពារសង្កេតឃើញអ្វី។ រក្សាការសហការទោះមានការប្រកួតប្រជែង។ ការផ្គូផ្គង ការមើល និងសញ្ញាឈប់ច្បាស់នៅតែសំខាន់។ ការឱ្យដៃគូខឹងប្ដូរលំហាត់ទៅជាការប្រកួតគ្មានការគ្រប់គ្រងមិនជួយការរៀនឡើយ។

ស្គាល់ភាពហត់និងការពារបរិយាកាសរៀន

ពេលការយកចិត្តទុកដាក់និងការគ្រប់គ្រងធ្លាក់ ត្រូវបន្ថយឬឈប់។ ដៃធ្លាក់ញឹកញាប់ បែរខ្នង ឬបាត់លំនឹងផ្ដល់ព័ត៌មានអំពីវគ្គបច្ចុប្បន្ន។ វាមិនមែនហេតុឱ្យដៃគូវាយខ្លាំងជាង។ អាន មគ្គុទ្ទេសក៍ត្រៀមប្រកួត បើការសម្រាកឬតារាងធ្វើឱ្យគុណភាពហាត់ធ្លាក់ជាញឹកញាប់។

មួកការពារ ស្រោមដៃ និងប្រដាប់ការពារកំភួនជើងមានតួនាទីផ្សេងៗ ប៉ុន្តែគ្មានអ្វីធ្វើឱ្យការប៉ះក្បាលគ្មានគ្រោះថ្នាក់។ បើសង្ស័យខួរក្បាលរងរបួស ត្រូវដកកីឡាករពីការប៉ះនិងទៅពិនិត្យពេទ្យ ដោយមិនត្រឡប់ថ្ងៃដដែល។ អ្នកដែលមើលទៅឈ្នះក៏អាចមានរោគសញ្ញា។ គោរពដំបូន្មានជំនាញនិងការផ្អាក មិនប្រើការវាយប៉ាវបានល្អជាតេស្តអនុញ្ញាតក្រៅផ្លូវការ។

ពិនិត្យការសម្រេច មិនប្រមូលតែវីដេអូអស្ចារ្យ

ស្គាល់សញ្ញាមុនជ្រើសចម្លើយ។
រក្សាលំនឹងពេលការពារនិងរៀបជំហរ។
ប្រើសកម្មភាពបន្ទាប់តែពេលចម្ងាយនិងច្បាប់អនុញ្ញាត។

ដោយមានការយល់ព្រម វីដេអូហាត់ខ្លីអាចជួយប្រៀបធៀបអ្វីចង់ធ្វើនិងអ្វីបានធ្វើ។ ឈប់រូបមុនវាយ ពេលការពារ និងក្រោយរៀបជំហរ។ សួរថាកីឡាករស្គាល់សញ្ញា រក្សាលំនឹង និងមានជម្រើសបន្ទាប់ទេ។ កុំវាយតម្លៃលំហាត់ទាំងមូលតាមការតបដែលមើលទៅអស្ចារ្យ។ ការតបល្អក្រោយបើកការពារធំមិនចាំបាច់អាចលាក់បញ្ហាត្រូវកែ។

កត់គោលដៅអនុវត្តមួយសម្រាប់វគ្គបន្ទាប់។ អាចជាបង្វែរឱ្យតូច ដាក់ជើងបាំងត្រឡប់ឱ្យច្បាស់ ឬទុកផ្លូវចេញចំហៀង។ បញ្ចូលគោលដៅក្នុង ផែនការទាក់ទងជ្រុង ដោយពាក្យស្គាល់។ កីឡាករត្រូវយល់សញ្ញាមុនឮពេលប្រកួត។ ការងារបន្តស្ថិតក្នុង ផ្នែកបច្ចេកទេសគុនខ្មែរ។

សំណួរអំពីការហាត់ការពារ

ការពារគ្រប់លើកត្រូវបញ្ចប់ដោយវាយទេ?

មិនត្រូវទេ។ រៀបជំហរ ផ្លាស់ទៅទីតាំងល្អ ឬចេញពីការប្ដូរអាវុធអាចសមស្រប។ បង្រៀនជ្រើសតាមស្ថានភាព មិនបង្ខំគំរូតបគ្រប់លើក។

អ្នកថ្មីគួរហាត់ជាមួយការវាយពេញកម្លាំងទេ?

មិនគួរទេ។ ដំបូងបង្កើតការស្គាល់ ចលនា និងការគ្រប់គ្រង។ គ្រូជំនាញកែបន្តិចម្ដងៗ។ កម្លាំងមិនជំនួសការបង្រៀន ហើយត្រូវនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌព្រមព្រៀង។

ចលនាការពារប្រដាល់ដៃប្រើសម្រាប់គុនខ្មែរដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ?

មិនមែនទេ។ វាផ្ដល់គ្រឹះ ប៉ុន្តែទាត់ ជង្គង់ កែង និងការចាប់កៀកប្ដូរចម្ងាយនិងហានិភ័យ។ ត្រូវកែចលនាតាមកីឡានិងច្បាប់កម្មវិធីជាក់លាក់។

វាស់ការរីកចម្រើនដោយមិនហាត់ប្រកួតខ្លាំងបានទេ?

មើលលំនឹងជាប់លាប់ ប្រតិកម្មឥតប្រយោជន៍ថយចុះ ស្គាល់សញ្ញា និងត្រឡប់ជំហរត្រឹមត្រូវ។ លំហាត់គ្រប់គ្រង ប៉ាវ និងជម្រើសកំណត់អាចបង្ហាញវា ដោយមិនទាមទារប្រកួតប៉ះក្បាល។

ប្រភពនិងដែនបច្ចេកទេស

គោលការណ៍រៀបចំយោងទៅ សៀវភៅគ្រូ England Boxing ធនធានការពារ Boxing Scotland និង សេចក្ដីសន្និដ្ឋានពេទ្យសង្វៀន។ ការកែទៅគុនខ្មែរនិងលំដាប់ហាត់ជាសំណើនិពន្ធសម្រាប់គ្រូជំនាញវាយតម្លៃ មិនមែនកម្មវិធីសហព័ន្ធសកលទេ។

កម្រងវីដេអូផ្លូវការរបស់ក្លឹប KKB នៅលើប៉ុស្តិ៍ YouTube

ទស្សនាវីដេអូហ្វឹកហាត់ ការប្រកួតគុនខ្មែរ និងសកម្មភាពសហគមន៍នៅកម្ពុជា តាមរយៈប៉ុស្តិ៍វីដេអូផ្លូវការរបស់ក្លឹបយើងខ្ញុំ។

Kun Khmer Defence: Parries, Checks and Controlled Counters ការពារគុនខ្មែរ៖ បង្វែរកណ្ដាប់ដៃ បាំងទាត់ និងតបវិញ