ນວນ ໂສຣິຢາ ຈາກນັກມວຍສູ່ຄູແລະຜູ້ດູແລມຸມ

ປະສົບການໃນສະໜາມທີ່ປ່ຽນເປັນການສອນ

ນວນ ໂສຣິຢາ ຫຼື Nuon Soriya ເປັນຄົນທີ່ບົດບາດນັກມວຍແລະຄູທັບຊ້ອນກັນຢ່າງໜ້າສົນໃຈ. ລາວມາຈາກກຳປົງຈາມ ແລະປາກົດໃນຂ່າວປີ 2009 ໃນຖານະນັກມວຍຂອງກະຊວງພາຍໃນ. ຂະນະດຽວກັນລາວກໍກ່ຽວຂ້ອງກັບການຝຶກຜູ້ອື່ນ. ການເຂົ້າໃຈລາວຈຶ່ງຕ້ອງເບິ່ງທັງຊ່ວງທີ່ຮັບຄຳແນະນຳ ແລະຊ່ວງທີ່ຮັບຜິດຊອບຜູ້ຮຽນ.

ກິດຈະກຳໃນກຳປູເຈຍທີ່ເລົ່ານີ້ສ່ວນໃຫຍ່ຢູ່ໃນປີ 2009 ແລະ 2010. ຕາມບົດສຳພາດປີ 2022 ລາວເຊົາແຂ່ງຂັນປະມານປີ 2015 ແລະຍ້າຍໄປສະຫະລັດ. ເສັ້ນທາງນີ້ຈຶ່ງເປັນເລື່ອງຂອງການນຳຄວາມຮູ້ໄປໃຊ້ເມື່ອຊີວິດປ່ຽນທິດທາງ ບໍ່ແມ່ນພຽງປະຫວັດຜົນແພ້ຊະນະ.

ກຳປົງຈາມແລະແນວຄິດສະໂມສອນ

ຂ່າວເດືອນມິຖຸນາ 2009 ກ່າວເຖິງການລິເລີ່ມຂອງ ໂສຣິຢາ ໃນສະໂມສອນ Samrek Reachsey Bangkrab Kroeung-Nhean ພາຍໃຕ້ໜ່ວຍງານຕ້ານຢາເສບຕິດຂອງກະຊວງພາຍໃນ. ຊື່ສື່ຄວາມໝາຍເຖິງສຽງຄຳຮາມຂອງສິງຕ້ານຢາເສບຕິດ. ແນວຄິດນີ້ເຊື່ອມການຝຶກກິລາກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຊຸມຊົນ.

ການຂຶ້ນຊົກຕ້ອງການຄວາມສະໝ່ຳສະເໝີ ການຮັບຟັງ ແລະການຄວບຄຸມອາລົມ. ການເປັນຄູຕ້ອງແປປະສົບການເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ເປັນກິດຈະກຳທີ່ເຍົາວະຊົນເຂົ້າເຖິງໄດ້. ຄວາມຕັ້ງໃຈດ້ານສັງຄົມແລະການສອນທັກສະກ່ຽວພັນກັນ ແຕ່ຄູຕ້ອງໃສ່ໃຈທັງສອງດ້ານ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີພື້ນທີ່ພັດທະນາຕົນເອງ.

ວຽກຢູ່ Angkor Youth Boxing Club

ບົດສຳພາດເດືອນກໍລະກົດ 2009 ລະບຸວ່າ ໂສຣິຢາ ເຮັດວຽກເປັນຄູຢູ່ Angkor Youth Boxing Club. ໃນຊ່ວງກຽມພົບ Bheut Kam ລາວປະເມີນວ່າຕົນໄດ້ປຽບດ້ານໝັດ ແຕ່ຄູ່ຊົກມີຈຸດແຂງໃນການກອດປ້ຳແລະຄວາມອຶດ. ນີ້ເປັນຄຳວິເຄາະກ່ອນຊົກ ທີ່ແຍກອົງປະກອບຂອງການຕໍ່ສູ້ອອກຈາກກັນ.

ນັກມວຍຄົນໜຶ່ງອາດຕ່ອຍແມ່ນກວ່າ ແຕ່ອີກຄົນອາດຮັກສາແຮງກົດດັນໃນໄລຍະປະຊິດໄດ້ດົນກວ່າ. ການກຽມຕົວຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນເຮັດສິ່ງທີ່ຖະໜັດໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ. ຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າຄູ່ຊົກຈະພະຍາຍາມນຳການຕໍ່ສູ້ໄປສູ່ຮູບແບບໃດ ແລະຕົນສາມາດຮັບມືໄດ້ເທົ່າໃດ.

ຊື່ສຽງບໍ່ອາດແທນຄວາມພ້ອມ

ການອະທິບາຍຈຸດແຂງຂອງຄູ່ຊົກສະແດງມຸມມອງທີ່ເປັນຮູບປະທຳ. ຄູທີ່ເຄີຍແຂ່ງຂັນສາມາດສອນເລື່ອງນີ້ຈາກປະສົບການ ແຕ່ກໍຕ້ອງຍອມຮັບການປ່ຽນແປງຂອງຮ່າງກາຍຕົນເອງ. ການຮູ້ວ່າຄວນເຮັດຫຍັງ ແລະການເຮັດໄດ້ໃນເວລານັ້ນເປັນຄົນລະດ້ານ. ການມອງທັງສອງຊ່ວຍໃຫ້ການຝຶກບໍ່ອາໄສຄວາມໝັ້ນໃຈຢ່າງດຽວ.

ຍັງຮຽນຈາກ Meas Sokry

ໃນເດືອນກຸມພາ 2009 Meas Sokry ເຊິ່ງເປັນຄູຂອງ ໂສຣິຢາ ມາດົນ ໄດ້ກ່າວເຖິງແຜນເນັ້ນໝັດເພື່ອພົບ Pao Puot. ຄວາມສຳພັນນີ້ສຳຄັນເພາະຜູ້ສອນຄົນອື່ນຍັງເປັນລູກສິດໄດ້. ເມື່ອຕ້ອງລົງແຂ່ງຂັນເອງ ຄວາມກັງວົນແລະຄວາມຄາດຫວັງອາດເຮັດໃຫ້ປະເມີນຕົນບໍ່ຄົບ.

ການຮັບຟັງຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນສັນຍານຂອງຄວາມອ່ອນແອ. ມັນສາມາດເປັນຕົວຢ່າງໃຫ້ລູກສິດເຫັນຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະການຮຽນຮູ້ຕໍ່ເນື່ອງ. ຜູ້ມີປະສົບການບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຕອບໄດ້ທຸກຄຳຖາມດ້ວຍຕົນເອງ. ຄູທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີອາດເຫັນຈຸດທີ່ຄວນປັບໄດ້ຊັດກວ່າ.

Giovanni Ciervo ແລະການຕັດສິນໃຈຢູ່ມຸມ

ຂ່າວເດືອນກໍລະກົດ 2010 ກ່ຽວກັບການພົບ Touch Vireak ຂອງ Giovanni Ciervo ລະບຸວ່າ ໂສຣິຢາ ຢູ່ໃນມຸມຂອງ Ciervo. ຫຼັງນັກມວຍຖືກນັບ ລາວຂໍໃຫ້ສົ່ງຜ້າເພື່ອຢຸດການແຂ່ງຂັນ. ເຫດການນີ້ສະແດງໜ້າທີ່ຂອງຄົນຂ້າງສະໜາມ ທີ່ຕ້ອງຄິດເຖິງນັກກິລາຫຼາຍກວ່າຄວາມຫວັງຈະພິກຜົນ.

ຜູ້ຊົມເຫັນອາວຸດ ແລະຜົນທີ່ເກີດຂຶ້ນ ແຕ່ຄົນໃນມຸມຕ້ອງມອງວ່ານັກມວຍຍັງຕອບສະໜອງໄດ້ດີຫຼືບໍ່. ການຢຸດອາດຂັດກັບຄວາມຢາກສູ້ຕໍ່ ແຕ່ການດູແລອາຊີບທີ່ຍາວກວ່າຄືນດຽວຕ້ອງມີການຕັດສິນໃຈແບບນີ້. ບົດບາດຄູຈຶ່ງປາກົດຊັດໃນຕອນເສຍປຽບເຊັ່ນກັນ.

ຄວາມຮັບຜິດຊອບພາຍໃຕ້ເວລາຈຳກັດ

ວຽກມຸມບໍ່ຄືການວິເຄາະຫຼັງຊົກຈົບ. ຄູຕ້ອງສື່ສານໃຫ້ທັນເວລາ ແລະຕັດສິນໃຈທ່າມກາງຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ. ບາງສະຖານະການບໍ່ຄວນແກ້ດ້ວຍການເພີ່ມແຮງກົດດັນໃຫ້ນັກມວຍ. ຄວາມກ້າຮັບຜິດຊອບບາງເທື່ອໝາຍເຖິງການຍອມຢຸດ.

ຊີວິດຫຼັງຊົກແລະມຸມມອງຈາກຕ່າງປະເທດ

ໃນບົດສຳພາດ Thmey Thmey ວັນທີ 28 ຕຸລາ 2022 ໂສຣິຢາ ທົບທວນການເຊົາຊົກ ແລະການຍ້າຍໄປສະຫະລັດ. ວຽກນອກວົງການເຮັດໃຫ້ມີເວລາຊ່ວຍກຸນຂະແມບໍ່ຫຼາຍເທົ່າທີ່ຢາກ ແຕ່ລາວຍັງຕິດຕາມກິລາ. ລາວກ່າວເຖິງເປົ້າໝາຍ ວິໄນ ແລະການຝຶກໃນທີມມວຍສາກົນຊາດ ທີ່ຊ່ວຍພັດທະນາການເຄື່ອນໄຫວແລະໝັດ.

ການຢູ່ຕ່າງປະເທດບໍ່ໄດ້ລຶບປະສົບການເກົ່າ ແຕ່ປ່ຽນໂອກາດແລະຮູບແບບການມີສ່ວນຮ່ວມ. ຄົນທີ່ເຄີຍຢູ່ໃກ້ສະໜາມທຸກມື້ອາດຕ້ອງອາໄສການຕິດຕາມ ການສົນທະນາ ແລະການທົບທວນປະສົບການແທນການສອນເຕັມເວລາ. ຄຸນຄ່າຂອງສຽງອະດີດນັກມວຍຢູ່ທີ່ການເຂົ້າໃຈທັງຄວາມຕັ້ງໃຈແລະຂໍ້ຈຳກັດ.

ຊ່ວງເວລາຂອງການສອນແລະດູແລ

ຄວາມຮູ້ທີ່ຮຸ່ນໃໝ່ນຳໄປຮຽນໄດ້

• ທັກສະຕ້ອງພິຈາລະນາຮ່ວມກັບຄວາມພ້ອມທາງກາຍ.
• ຜູ້ສອນຕ້ອງເປີດຮັບຄຳແນະນຳຂອງຜູ້ອື່ນ.
• ຄົນໃນມຸມມີໜ້າທີ່ດູແລນັກກິລາໃນຕອນເສຍປຽບ.
• ຊີວິດຫຼັງແຂ່ງຂັນປ່ຽນຮູບແບບການຊ່ວຍວົງການໄດ້.

ໂສຣິຢາ ຈຶ່ງຊ່ວຍອະທິບາຍການປ່ຽນຈາກຜູ້ແຂ່ງຂັນສູ່ຜູ້ຖ່າຍທອດ. ລາວເຄີຍເປັນລູກສິດ ຄູ ຄົນໃນມຸມ ແລະອະດີດນັກມວຍທີ່ມອງກັບມາຈາກຕ່າງປະເທດ. ຄວາມຕໍ່ເນື່ອງລະຫວ່າງບົດບາດເຫຼົ່ານີ້ສະແດງວ່າການສ້າງນັກກິລາຕ້ອງໃຊ້ທັງຄວາມຮູ້ ແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບ.